Cees van Beek

De "altar calls" van Jezus...

03-11-2017 door Cees van Beek

"Kom" had Jezus uitgenodigd". "Niet gaan hoor want je bent onrein," zei de Overste van de synagoge. "Maar ik wil beter worden en Hij geneest..."

"Drink het Levende Water" had Jezus geroepen"
"Niet drinken want dat water is giftig," zei de Schriftgeleerde
"Maar ik heb zo'n dorst en Hij is de Waarheid..."

"Ik ben het levende Brood" had Jezus gezegd"
"Onze vaders aten manna, het brood uit de hemel," zei de Farizeeër
"Maar ik honger naar eeuwig leven en Hij geeft het..."

"Ik ben de Deur en kom binnen door Mij", had Jezus gepreekt"
"Die Deur van Jezus is veel te breed," zei de vrome Rabbi
"Maar ik verlang zo naar redding en Hij belooft grazige weiden..."

"Voorwaar, voorwaar doden zullen horen" leerde Jezus"
"Een dode kan niets, eerst de levendmaking," zei de Hogepriester
"Maar ik hoor Zijn stem en Hij zegt dat die hoort, zal leven..."

"Zalig zijn de armen van geest, het Koninkrijk van de hemelen is van jullie" beloofde Jezus"
"Je bent niet arm genoeg," zei de godsdienstige Jood
"Maar zelf heb ik niets meer en Hij geeft mij dat Koninkrijk..."

En zo gaat het maar door. Zij wordt telkens tegengehouden door mensen die haar ervan af willen houden. Haar wegduwen van die grote zaligheid voor haar ziel. Zij wil die innerlijke rust maar die anderen zeggen dat dat zo maar niet gaat. Zij lijken wel de baas te spelen over haar redding, haar zaligheid. Alle uitgangen uit de doolhof van haar bestaan, worden versperd door uitspraken van godsdienstige mensen. Niet eens door mensen van buiten de synagoge. Nee, vooral door mensen die leiding geven in de synagogen, door het Sanhedrin in Jeruzalem, door Rabbi's en door godsdienstige Joden. Zij snapt er niets van... Jezus roept haar naar voren. Hij verlangt naar haar maar al die anderen zeggen dat je zomaar niet kunt gaan...

Jezus houdt aan...
De roepende stemmen blijven maar komen. Die stemmen uit de hemel zeggen dat zij mag komen zoals ze is. Dat is zo anders dan de uitleg van de Schriftgeleerden die vaak zo hard en koud overkomt. In hun woorden zit zo weinig leven. Er moet volgens hen eerst van alles gebeuren. Linksom of rechtsom, leren zij een heleboel voorwaarden waaraan zij onmogelijk kan voldoen. De Rabbi's weten alles over van Mozes en zijn wetten, de tradities en allerlei regels. Dat is echter niet te vergelijken met de liefde die zij in Jezus gezien heeft. Zij denkt aan de keren dat zij van Hem gehoord had. Hij spreekt woorden van Geest en leven, in die woorden zit kracht die haar hart heeft aangeraakt.

De christelijke nieuwsbrief die je ook echt leest!

Daily Newsletter
Weekly Newsletter

Op een andere Sabbatdag in de synagoge vertelt de Overste dat zij zelf nog eigen gerechtigheden op moet richten! Zij moet nog meer "doen en laten" en de werken van de wet nog preciezer doen... En zij is al zo moe van jarenlang zich doodwerken echter de onrust in haar leven, en vooral in haar hart, wordt er niet minder door, eerder meer. Zij verlangt naar wat Johannes de Doper had geroepen over Jezus: "Zie het Lam Gods dat de zonden van de wereld wegneemt" (Johannes 1 vs 29). Hij zal het offer brengen, ook voor haar zonden. Waarom moet zij dan ook nog haar eigen offers brengen? Zij weet dat al die eigen dingen zullen verbranden in de aanwezigheid van de heilige God! Had Jesaja het al niet gezegd dat alle haar eigen gerechtigheden zullen zijn als een wegwerpelijk kleed?

Zij hoort van de Farizeeërs dat je toch eerst in het werkhuis van goede werken aan de slag moet en dan allerlei stappen uit de tradities van mensen mee moet maken. Een soort stappenplan... Zij hoort ook dat de Messias, Christus de Gezalfde, de meest verborgen persoon is. Maar dat is echt niet waar want Hij loopt gewoon door de straten en komt in synagoge en gaat naar de tempel waar iedereen Hem kan zien.

En dan haar Joodse achtergrond. Zij zeggen steeds maar weer dat zij moet vertrouwen op het verbond met Abraham... Alsof dat wat uitmaakt. Zij heeft er nooit iets van gemerkt als zij dat probeerde, het verandert haar van binnen niet! Zij weet dat zij net zo goed verloren is als de mensen buiten de synagoge die niet besneden en van heidense komaf zijn. Nergens heeft Jezus het over al die uiterlijke kenmerken maar Hij kijkt altijd naar het hart, naar wat er van binnen leeft. Hij wijst eigen prestaties, de dingen van jezelf volstrekt af. Hij is gekomen als Verlosser en Zaligmaker van de wereld, van de kosmos. Hij alleen!

Zij neemt de beslissing...
Zij wordt er zo langzamerhand gek van. Ze snakt naar de vrijheid die Jezus verkondigt! De uitleg van de Schriftgeleerden die zij hoort, doet niets met haar en benauwt haar vaak... Het is zo onbereikbaar voor haar. Soms lijkt het wel of er alleen maar duisternis, bedekking vanuit wetten, regels en tradities komt en uit de prediking van ervaringen. Je moet er de hele dag mee bezig zijn. Wat al die Rabbi's hebben meegemaakt en hoe zij leven, moet zij ook meemaken en "doorleven" anders klopt het niet.

Dat werken aan dat buitenkantleven levert echter geen vrede met God op en rust voor haar ziel. Die mensen die daarin leven, zijn helemaal niet vrolijk zoals zij ziet bij mensen die het geluk, de zaligheid en de rust bij Jezus gevonden hebben. Het lijkt wel of die godsdienstige mensen erg gebukt gaan onder al die opgelegde dingen. Al die Farizeeërs, en die Oversten van de synagogen, die Schriftgeleerden, die Rabbi's en het hele Sanhedrin leven streng en vooral afgezonderd van de wereld maar hoe zou het van binnen met hen zijn? Zij heeft gehoord dat Jezus hen wit gepleisterde graven noemt waar je overheen loopt zonder te merken dat het een graf is... vol onreinheid en dorre doodsbeenderen!

... en komt naar voren!
Op een dag hoort zij dat Jezus weer in de stad is. Het gaat als een lopend vuurtje en velen hebben hun huizen verlaten en ook hun werk. Iedereen wil Hem zien en horen. Haar hart springt op van verwachting en zij voelt voor het eerst hoop dat het ook voor haar is. Koortsachtig kleedt zij zich om. Zij hoort in het opgewonden geroezemoes op de straten dat Jezus opnieuw iedereen aan het roepen is om naar Hem toe te komen. Alle jongeren en ouderen die vermoeid en belast zijn met zorgen, ziekten en zonden mogen naar Hem te komen voor rust, genezing en vergeving.

Terwijl zij op weg gaat, denkt zij...

"Kan ik zo wel naar Hem toe?"
"Deze Man roept echter met zoveel liefde"
"In onze synagoge doen zij niet aan genezing"
"En ik heb ook geen geld meer voor dokters..."
"Ik ga... ik heb niets te verliezen, slechter kan het niet worden!"
"Als ik niet ga dan heb ik de Weg geweten en ben die niet gegaan..."
"Raar, nu ik de deur uit ben, gaat het gewoon vanzelf"
"Zij zeiden nog wel dat ik dat zelf niet kon..."

"Daar op het plein in het midden van grote menigte is Hij"
"Hoor het klinkt opnieuw uit het midden van de menigte"
"Komt allen tot Mij die vermoeid en belast zijn en Ik zal je rust geven"
"Oh... ook voor mij die zo onrein, zo ziek en verloren ben!"
"Van de wet mag het niet maar van Hem mag ik komen zoals ik ben, "
"Nee... het is geen overdrijvende morgenwolk zoals zij zeiden"
"Het is een diep besef van ongeneeslijke verlorenheid"
"Ik ben aan het einde van mijn krachten..."

"Weet je wat, ik zal alleen Zijn mantel aanraken"
"Ohh... het lijkt wel of ik ineens weer kracht krijg"
"Ik worstel mij door de menigte"
"En raak de zoom van Zijn mantel aan"
"Opeens stroomt er nieuwe levenskracht door mij heen"
"Ik weet het... ik ben helemaal genezen van alle onreinheid"
"Verlost en vergeven ga ik naar huis... als een nieuw mens!"

Jezus' oproepen
Jezus was radicaal in Zijn benadering naar verloren mensen. Hij wist als geen ander dat het goede zaad direct gestolen werd als het niet meteen wortel schoot! Hij kende de tegenstander die de mensenmoordenaar is vanaf het begin van de wereld. Die moordenaar is ook de vader, de bedenker van alle leugens. Er is geen enkele waarheid in hem is. Jezus kende het diep kwade karakter van de satan en het beest dat ieder mens onder de macht van de duisternis hield. De draak, een van zijn andere namen, is vervuld met grote boosaardigheid en gewelddadige moordzucht.

Jezus weet de duivel alles op alles zet om de waarheid te verdraaien! Hij weet dat satan mensen tegen elkaar opstookt en tegen God. Jongeren en ouderen verzoekt met diepe (godsdienstige) verleidingen en hen depressief maakt! Hij overvalt mensen met scherpe pijlen van angsten, ziekten en dood die plotseling met een grote klap hun lichaam binnenvliegen en zich in hun lever boren. Ineens, op het alleronverwachtst, zijn zij zwaar gewond. Precies zoals vroeger de pestziekte mensen overviel... Ineens zagen zij de vlekken op hun lichaam waarna de doodschrik op hen viel. Zij wisten dan... "dit is mijn einde". Zo doet de duivel dat met donkerheid van verzoekingen en verleidingen van zonden. Voor zij het weten, zijn zij er door gevangen en de weg kwijt. Ineens verdwalen zij in een duistere doolhof. Dat wist Jezus!

Zo had de duivel dat ook gedaan met die de Farizeeërs, de Rabbi's, de Schriftgeleerden, het Sanhedrin en de Oversten van de synagogen. Hij had die leiders diep verblind en misleid zodat de heerlijkheid van Jezus Die het Beeld van God is, hen niet zou beschijnen. Hij wilde hen uit haat voor God(s Zoon) allen meevoeren naar de afgrond, de eeuwige duisternis in. En de duivel wist dat als hij de leiders te pakken had, dat die dan op hun beurt vele jongeren en ouderen in hun omgeving zouden misleiden. Daardoor kwamen er veel godsdienstige Joden die niets van Jezus, Gods Zoon, moesten hebben. Zij hielden zich krampachtig vast aan Mozes terwijl Jezus hen daar in Johannes 5 vers 45 nog zo voor gewaarschuwd had. "Als je vertrouwt, als je hoopt op Mozes" had Hij gezegd "dan zal Mozes je ook schuldig verklaren!" De helle bliksem, de diepe duistere donkerheid en de geweldige donder en al het geweld van de Sinaï, de dood van de wet zou zich dan over hen heenstorten... Wat vreselijk zal dat zijn!

Daarom deed Jezus precies wat de Vader Hem liet zien. Hij kon niets doen als Hij het de Vader niet eerst had zien doen en had horen zeggen. Hij en de Vader zijn Eén!

Feitelijk wilden zij niets met Jezus te maken hebben. Want bij hen moest eerst dit nog, dan dat en dan die regel en die andere traditie nog. Het moest altijd nog dieper want anders was het veel te oppervlakkig. Er moest nog meer schuldbesef bij! Eerst maar eens aankijken, het moet eerst echt zijn en waarheid in het binnenste worden.

Al die eigen bedachte voorwaarden kwamen niet van Zijn Vader. Die kwamen uit het trotse menselijke hart, uit de bron van "het-net-doen-alsof". Jezus wist dat van al dat uitstellen, telkens afstel komt. Daarom liet Hij het Paulus 3 keer opschrijven in de Hebreeënbrief: "Daarom, zoals de Heilige Geest zegt: Heden indien u Zijn stem hoort, verhardt uw harten niet" (o.a. in Hebreeën 3 vers 7 en 8). Elders liet Hij de Heilige Geest schrijven: "Ziet, nu is het de welaangename tijd, ziet, nu is het de dag der zaligheid!" ( 2 Korinthe 6 vers 2 b). Bij Jezus en Zijn Vader is het altijd "nu". God weet daarnaast als geen ander dat wij zijn als een damp die maar voor even gezien wordt en dan in de lucht oplost en verdwijnt. In Psalm 89 vers 19 berijmd staat het zo kernachtig: "Het leven is een damp, de dood wenkt ieder uur". Daarom liet de Vader aan Jezus zien dat geen enkel uitstel toegestaan is. Het is "vandaag", "heden" en "nu"!

Juist daarom vertelde Jezus de gelijkenis van het zaad aan de mensen die naar Hem kwamen luisteren. Het verhaal ging over een boer die zaad in zijn akker strooide. Het zaad kwam op verschillende plaatsen terecht: op de weg, op de rotsen, tussen de doornstruiken en in de goede aarde. Jezus zei dat als het zaad van het Woord, dat is het zaad van Gods Koninkrijk in de harten van jongeren en ouderen valt en... het wordt niet begrepen dat dan de duivel meteen komt en dat Woord van Gods Koninkrijk wegrukt. Dat doet de duivel door vogels te sturen die het-op-de-weg-vertrapte zaad onmiddellijk oppikken om te voorkomen dat zij geloven en zalig worden (Lucas 8 vers 12, Marcus 4 vers 16 en Mattheus 13 vers 19). Jezus wist dat het gaat om "gevonden worden" òf "verloren gaan", van "dood blijven" òf "levend worden"!

Jezus deed 'altar calls'
Jezus kende die diepe ernst van de strijd in de geestelijke wereld waar het gaat om de zielen van jongeren en ouderen. Hij huilde Hij er soms om, zag de mensen als schapen zonder herder vermoeid dwalen op alle hoge heuvel en onder alle groene boom. Hij zag die diepe geestelijke nood van mensen die gevangen waren door leugens, verslavingen en door het leven verwond waren geraakt. Daarom gehoorzaamde Jezus Zijn Vader door hen op te roepen om zonder enig uitstel uit de menigte naar voren te komen als zij Zijn stem hoorden. Hij sprak, Hij riep, Hij schreeuwde soms in de tempel en wachtte dan daar vooraan op hen! Zij konden meteen leven, eeuwig leven ontvangen en genezen worden als zij kwamen en geloofden.

Lees hier het volledige commentaar van evangelist Cees van Beek.



Discussie over De "altar calls" van Jezus...
Reacties uitzetten op CIP.nl? Klik hier!