Durf jij jezelf ‘refo’ te noemen?

31-10-2017 door Laurens Sok

Het was mij het weekje wel. Vorige week schreef ik een blog waarom het mij als ‘refo’ verdrietig maakt om een gesprek van Franca Treur in Pauw te bekijken. De iets meer dan vierhonderd woorden die ik schreef zorgden voor zowel negatieve als positieve reacties. En dat maakt mij eigenlijk blij. Want het zegt dat dit onderwerp leeft.
Graag geef ik een vervolg aan mijn eerste blog. Want iets in mij zegt dat er nog meer over gezegd kan worden. Uiteindelijk gaat deze discussie zo diep dat het ons als christenen allemaal aangaat.

Ik noemde het al. Ik kreeg veel reacties binnen. En dat waren reacties van steun, omdat mensen blij waren met een positief geluid vanuit de ‘refozuil’. Maar helaas, of misschien wel begrijpelijk, was een deel ook negatief. En met name over het feit dat de ‘refozuil’ vooral ook naar zichzelf moet kijken. Want de kritiek die Franca Treur benoemde was en is terecht volgens hen. Als deze mensen mijn blog goed hebben gelezen, ontken ik dat ook niet. Ik gaf letterlijk aan dat er in dit ‘wereldje’ van alles mis kan zijn. Gelukkig ken ik dat zelf niet, en daarom wil ik graag nogmaals een blog hieraan wijden. Wederom eentje met een positieve strekking.

Durf jij jezelf ‘refo’ te noemen? Met een ‘ja’ als antwoord geef jij aan dat ‘refo’ zijn niet negatief is, maar juist positief.

Vandaag is het Hervormingsdag. Oftewel, de dag van de ‘REFOrmatie’. En dat is niet zomaar iets geweest. Het is baanbrekend geweest voor het verdere vervolg van wat ons geloof inhoudt. Wat Maarten Luther ontdekte, is nog steeds relevant. Het is van onschatbare waarde. Waarschijnlijk onderstrepen we dat met zijn allen. Maar hier gaat eigenlijk iets mis. Want in het woord reformatie zitten vier letters die in de huidige maatschappij als negatief worden gezien. Letters die te pas en te onpas worden gebruikt. Letters die wij eigenlijk niet in de mond willen nemen als christen. Het gaat om het woord ‘refo’.

Als wij het woord ‘refo’ gebruiken om een bepaalde groep aan te duiden, of om een bepaalde ‘zuil’ te kenmerken, verstaan we denk ik niet echt waar het om gaat. Want het woord ‘refo’ geeft iets aan wat we op deze dag onderschrijven. Het zegt iets over ons geloof en datgene wat we belijden. Het zegt iets over de 95 stellingen die Maarten Luther, met alles wat hij in zich had, op de kerkdeur sloeg.

Wat overblijft is eigenlijk maar één vraag. Durf jij jezelf ‘refo’ te noemen? Of blijf jij het negatief gebruiken om een bepaalde groep weg te zetten. Of om dat groepje fietsers te typeren dat vroeg in de ochtend naar school fietst? Of om samen met een schrijfster af te geven op je opvoeding of vroegere gewoontes? Je kunt nu antwoorden. Met een ‘ja’ als antwoord geef jij aan dat ‘refo’ zijn niet negatief is, maar juist positief. Je geeft aan dat je een levende gelovige bent, die met een positieve christelijke blik wil kijken naar de mensen om je heen. En daar hoeven wij ons als 'refo' zeker niet voor te schamen.

Laurens Sok is (online) communicatiemedewerker. Bezoek hier zijn website of volg hem op Twitter.

Ontvang het online magazine voor christenen!

Daily Newsletter
Weekly Newsletter


Discussie over Durf jij jezelf ‘refo’ te noemen?
Reacties uitzetten op CIP.nl? Klik hier!