Wilma Zwanenburg

Wilma schreef vanuit de gevangenis een wanhopige brief

30-10-2017 door Jeffrey Schipper
Stichting Voorkom
Voorkom verzorgt preventielesen om kinderen en tieners te waarschuwen voor de gevolgen van middelengebruik om zo zelf de juiste keuzes te kunnen maken.
Ik meld me aan voor de nieuwsbrief van Stichting Voorkom

Vanuit de gevangenis zet Wilma Zwanenburg haar noodkreet op papier. “Na mijn vrijlating brengt God een diaken uit de kerk op mijn pad.” Na veel mislukte opnames in afkickcentra is Wilma erin geslaagd om van haar drugsverslaving af te komen. Namens Stichting Chris en Voorkom! deelt ze haar ervaringen om leerlingen te waarschuwen tegen verslavende middelen. Met CIP.nl deelt ze haar verhaal.

“Als puber zet ik mij flink af tegen het geloof,” vertelt Wilma. “Als het kan verzuim ik een kerkdienst. Mijn vader vindt dat verschrikkelijk, maar ik de kerk zie ik het liefst zo min mogelijk van binnen.” Haar thuissituatie is niet goed. “Om het huis te ontvluchten hang ik veel op straat. Ook bezoek ik steeds vaker hardrockconcerten en houseparty’s. Ik houd van black metal en death metal. Juist de muziek die gericht is tegen God kan ik wel waarderen. Op die feesten kom ik ook in aanraking met alcohol en drugs.” Het begint bij experimenteren met wiet en eindigt in een hardnekkige verslaving aan heroïne, cocaïne en methadon.

Vicieuze cirkel
Omdat Wilma geld nodig heeft om haar drugsverslaving voort te zetten, belandt ze op het criminele pad. “Om aan geld te komen verkoop in mijn waardevolle spullen. Ook maak ik mij schuldig aan diefstal. Op een gegeven moment raak ik mijn baan kwijt. Vanwege geldgebrek moet ik mijn huis uit.” Ze laat zich opnemen in een afkickkliniek. Zonder succes. “Sterker nog, herhaaldelijk gebruik ik stiekem drugs tijdens het afkicken. Na die mislukte afkickperiode beland ik opnieuw in de drugswereld. Ik zit in een vicieuze cirkel. Vanwege mijn drugsverslaving ben ik voortdurend op zoek naar geld en aan de schulden komt geen einde.”

"Na mijn vrijlating zoekt een diaken mij op. Dat is Gods leiding. Hij brengt die persoon op mijn pad."

Wilma krijgt twee dochters. “Mijn zorg voor hen komt er dan ook nog eens bij. ‘Als ze mijn kids maar niet van mij afnemen,’ denk ik regelmatig.” Zeven jaar geleden was het zover. Vanwege de onveilige thuissituatie worden haar kinderen overgeplaatst naar een opvangcentrum. Vervolgens komen haar dochters terecht in een pleeggezin. Acht opnames later is Wilma er nog altijd niet in geslaagd om af te kicken. “Ik ben echt onbehandelbaar. Vaak stap ik met drugs een afkickkliniek binnen.” In totaal is Wilma vanwege diefstal, drugsdeals en inbraakpogingen vier keer in de gevangenis beland.

Hulp uit de kerk
“Op een gegeven moment besluit ik om vanuit de gevangenis een brief op te stellen. Je kunt het een noodkreet noemen. Ik verstuurde die brief naar verschillende kerken uit mijn toenmalige woonplaats Dordrecht en geboorteplaats Katwijk aan Zee. Omdat ik bij De Hoop ggz opnieuw in aanraking ben gekomen met het geloof, weet ik dat ik bij de kerk bij het juiste adres ben. Een diaken van een hervormde gemeente in Katwijk neemt met mij contact op. Na mijn vrijlating zoekt die diaken mij op. Dat is Gods leiding. Hij brengt die persoon op mijn pad.”

Wilma voor de klas

Het gaat op dat moment erg slecht met Wilma. Eten en slapen doet ze nauwelijks. “Als ik een overdosis drugs inneem, staat mijn hart stil. Ik zak weg en roep het uit: ‘Heer, red mij als U er bent.’ Op dat moment krijg ik extra lucht om te kunnen ademen. Meteen besluit ik diezelfde diaken te bellen om te vertellen wat er aan de hand is. Een paar weken later kan ik tijdelijk bij hem intrekken.”

"Ik zak weg en roep het uit: ‘Heer, red mij als U er bent.’ Op dat moment krijg ik extra lucht om te kunnen ademen."

In december 2014 keert Wilma terug naar De Hoop. Ondanks verschillende mislukte afkickpogingen, krijgt zij nog een kans. “Die kans pak ik met beide handen aan. Na een jaar keer ik terug naar Katwijk aan Zee. Daar krijg ik de gelegenheid om het leven weer op te pakken. Dat doe ik samen met mensen in een doorstroomwoning via een re-integratieproject. Sinds januari 2017 beschik ik voor het eerst sinds lange tijd weer over een eigen woning. God heeft mij via verschillende mensen en instanties geholpen.”

Leven met God
Als puber wilde Wilma niets met God te maken hebben. Ze legt uit waarom ze nu wél met Hem leven wil. “Tijdens mijn opnames heb ik gezien hoe God werkt door middel van de medewerkers van De Hoop. Zij blijven altijd liefdevol en geduldig. Bovendien weet ik dat veel familieleden al die jaren voor mij hebben gebeden, met name mijn moeder. Ik heb God losgelaten, maar Hij heeft mij altijd vastgehouden. Toen ik een hartstilstand kreeg, dacht ik echt dat het einde naderde. Maar God heeft adem in mij geblazen en mijn leven gespaard. Vanaf dat moment ben ik veel met God bezig geweest. In Katwijk heb ik inmiddels een fijne kerkelijke gemeente gevonden. Daar ervaar ik Zijn aanwezigheid.”

Namens Stichting Chris en Voorkom! geeft Wilma voorlichting over drugs. “Ik wil leerlingen duidelijk maken hoe belangrijk het is om iemand in vertrouwen te nemen. Als tiener praatte ik nooit over mijn problemen. Het is niet goed om met je eigen verhaal rond te lopen. Ik leg uit welke fouten ik heb gemaakt, maar mag ook getuigen van wie God is en hoe Hij in mijn leven heeft gewerkt. Hij is er altijd, ook als je met niemand je verhaal kunt delen.”

Stichting Chris en Voorkom geeft preventieve voorlichting over verslavende middelen, met name op scholen. Lees hier meer over het werk van Voorkom!

Ontvang het online magazine voor christenen!

Daily Newsletter
Weekly Newsletter


Discussie over Wilma schreef vanuit de gevangenis een wanhopige brief
Reacties uitzetten op CIP.nl? Klik hier!