ds. Jaap Hansum

"Laat de luistercultuur terugkeren in de kerk"

24-10-2017 door Jeffrey Schipper
Evangelisch Werkverband
Het EW verlangt intens naar een krachtige herleving van de kerk. Als protestants-evangelische beweging zetten we ons in voor geestelijke vernieuwing van de traditionele kerk en met name de Protestantse Kerk in Nederland (PKN).

“We zijn de luistercultuur kwijtgeraakt. Ik begin een bijeenkomst in de kerk de laatste tijd steeds vaker met een poos stil zijn met een woord van God,” vertelt ds. Jaap Hansum. De hervormde predikant spreekt zaterdag tijdens There is More Next over het werk van de Geest. In gesprek met CIP.nl vertelt hoe hij leert luisteren naar Gods stem en hoe hij dit handen en voeten geeft in zijn kerk in Lunteren.

Je hebt de laatste jaren steeds meer ruimte gegeven aan het werk van de Geest. Hoe komt dit tot uiting?
“God wil niet alleen spreken door Zijn Woord, maar ook door de dag heen op duizend en één manieren. Als ik ergens door word getriggerd, noteer ik de ingeving, het beeld of de opmerking die voorbijkomt. Er later over nadenkend ontdek ik soms iets van Gods spreken.” De predikant verwijst naar de apostel Paulus. “In Handelingen 16 verhindert de Geest hem om naar Bithynië te reizen. Dat leidt hij vermoedelijk af aan de omstandigheden. Vervolgens krijgt Paulus ’s nachts een visioen en verstaat hij de stem van God: ga naar Macedonië.

Om de stem van God te ontdekken hebben we een levensritme nodig waarin voldoende stiltemomenten zijn. Het tempo waarin je leeft en de hoeveelheid prikkels die je toelaat bepalen in sterke mate de ruimte die de Heilige Geest krijgt. Van de Benedictijnen kunnen we leren dat luisteren een grondhouding zou mogen zijn voor iedere christen. Het gaat om leren aandachtig te leven, je volledig te richten op wat die ene persoon, die ene situatie, die ene kleine taak van je vraagt en dat te doen met je hele hart en al je aandacht.”

Hoe doe je dat praktisch?
“Dat begint al met je lichaamshouding,” aldus Hansum. “Als ik Gods stem wil verstaan, hang ik niet in een stoel maar kniel ik. Zo helpt mijn lichaam me om in de ‘ontvangmodus’ te komen. Mijn telefoon gaat uit en de deur op slot. Overigens is dat geen garantie om een geestelijk inzicht te ontvangen. Het is niet zo dat ik op ieder stiltemoment een boodschap van God ontvang. Soms is het ook gewoon goed om in de stilte te zijn, in Gods zuiverende nabijheid.

"De vraag is: zie je God als een afstandelijke vorst op een troon of als Iemand die door Zijn Geest je leefwereld bezielt en bewoont?"

Ieder mens heeft een ‘innerlijk heiligdom’. Om daar te komen is vaak knap ingewikkeld, omdat we voortdurend worden afgeleid. Het is van belang dat we van elkaar leren om langduriger in de stilte te zijn en voorbij de mallemolen van onze impulsen en prikkels in ons innerlijke heiligdom te komen waar de Geest op ons wacht."

Heb je één specifieke plek waar je beelden en gedachtes van God ontvangt?
“Nee, hoor. Dat kan eigenlijk altijd en overal zijn. Als ik een opmerking hoor die blijft hangen, schrijf ik het op en denk ik er later in de auto of op de fiets nog eens over na. Het kan ook zomaar zo zijn dat ik een ingeving of idee ontvang door middel van een seculier boek of film. Tussen al het gekakel door hoop ik dat ik eruit mag filteren wat er echt toe doet, zoals Filippenzen 1 zegt: ‘opdat u kunt onderscheiden wat wezenlijk is.

De vraag is: zie je God als een afstandelijke vorst op een troon of als Iemand die door Zijn Geest je leefwereld bezielt en bewoont? Als je je bewust bent van dat laatste, vang je soms iets op van God op onverwachte plaatsen en momenten. Tijdens een bezoek aan een museum zag ik laatst bijvoorbeeld op een enorme witte wand alleen deze tekst: ‘Imagine, you are standing here in front of me.’ De volgende dag kwam dit beeld terug tijdens mijn stille tijd met God. Tot op de dag van vandaag komt het regelmatig terug. Het herinnert mij aan de grootheid van God en leidt tot een grote verwachting.”

Het valt mij op dat christenen het vaak moeilijk vinden om Gods stem te verstaan. Hoe verklaar je dat?
“Als Samuël slaapt roept God hem tot drie keer toe (1 Samuël 3, red.). Hij verwart Gods stem met die van Eli. Dat is heel opmerkelijk omdat hij godsdienstig is opgevoed en zelfs in de tempel woont. Ik denk dat in het leven van een christen ditzelfde gebeurt als er geen sprake is van een luistercultuur in onze gemeenten en gezinnen. In onze gemeente begin ik een bijeenkomst weleens met een poosje samen stil worden, stil zijn. Soms doe ik dat met een bijbelvers op de beamer die we in die tijd kunnen overdenken, maar dat kan ook met een leeg scherm. In onze traditionele kerkcultuur zijn we het luisteren naar Gods stem vaak wat kwijtgeraakt. Wat zou het mooi zijn als de luistercultuur terugkeert in onze traditionele kerken.”

Hoe doe je dat in je kerk in Lunteren?
“We bieden bijvoorbeeld cursussen aan,” maakt de predikant duidelijk. “Zo starten we binnenkort met een gebedscursus. Mijn verlangen is om in de gemeente oefenplekken te scheppen waar gemeenteleden vertrouwd kunnen raken met leren luisteren naar Gods stem, met de gaven van bijvoorbeeld profetie, bevrijding en genezing. Plekken waar mensen op hun eigen tempo kunnen leren van God Zelf.

"In onze traditionele kerkcultuur zijn we het luisteren naar Gods stem vaak wat kwijtgeraakt."

Sinds There is More 2 heb ik steeds meer oog gekregen voor het huwelijk tussen Woord én Geest. Meer dan voorheen realiseer ik me, ook bij de voorbereiding op de verkondiging dat het niet alleen gaat om woorden maar ook om betoning van Geest en kracht. Dat vraagt dan ook tijd voor gebed en stilte op weg naar de zondag. Ook aan de ontvangende kant merk ik in onze gemeente een toenemende verwachting van een krachtig spreken van God. In de diensten komt dit regelmatig tot uitdrukking in ‘heilige stiltes’. Onlangs stelde ik tijdens een preek een retorische vraag: ‘wie wil er groeien in vriendschap met God?’ Een mevrouw stak plots haar hand op. En daar bleef het niet bij. In een halve minuut zag ik tientallen handen. Deze indrukwekkende, spontane actie had ik niet verwacht. En dat in een traditionele dienst!

In het pastoraat is het voor mij steeds meer gebruikelijk om in geval van ziekte niet alleen te bidden om genezing maar ook onder handoplegging genezing uit te spreken in Jezus’ naam. Waarbij we dan in vertrouwen aan God overlaten hoe Hij hier mee verder gaat. Ook maken we steeds meer gebruik van bevrijdingspastoraat. Een jaar na de eerste There is More conferentie hebben we in een dankdienst getuigenissen gedeeld van mensen uit onze gemeente over hoe God concreet in hun leven werkt. Deze concrete verhalen wekken bij andere ook de hoop dat God de levende is en niet anders is dan in vroeger tijden. Dat Hij in ons midden wil wonen, spreken en krachtig werken, ook in een rustig en traditioneel dorp op de Veluwe."

Aanstaande zaterdag spreek je tijdens There is More next. Welke boodschap wil je meegeven?
Hansum citeert 2 Timotheüs 1:7, ‘Want God heeft ons niet gegeven een geest van vreesachtigheid, maar van kracht en liefde en bezonnenheid.’ “Deze driehoek kracht-bezonnenheid-liefde is een krachtig tegenwicht tegen een geest van lafhartigheid. Kracht zonder bezonnenheid kan wild en woest zijn en veel schade aanrichten. En kracht zonder liefde creëert al snel een soort van geestelijk elite die ingewijd is in het werk van de Geest en zich verheft boven anderen. Maar waar de werkzame kracht van Gods Geest samengaat met onderlinge liefde en bezonnenheid kan er veel moois gebeuren, ook in een traditionele gevestigde kerk.”

Zaterdag 28 oktober is There is More! Next in Kerkelijk Centrum de Regenboog in Harderwijk. Jaap Hansum spreekt over het werk van de Geest in zijn kerk. Er is ook ruimte voor aanbidding, getuigenissen, verwerking en persoonlijk gebed. Klik hier voor meer informatie.

Foto: Gerrieke Monteba

De christelijke nieuwsbrief die je ook echt leest!

Daily Newsletter
Weekly Newsletter


Discussie over "Laat de luistercultuur terugkeren in de kerk"
Reacties uitzetten op CIP.nl? Klik hier!