Henrieke

God

16 oktober 2017 door Hendriëlle de Groot

"Mensen kunnen ongewild van God vervreemd raken"

Een predikant en zijn vrouw groeien steeds verder uit elkaar. Hun dochter Mirthe houdt de losse eindjes van de relatie, die ooit zo mooi begon, nog een tijd bij elkaar. Hierover gaat het boek Retour afzender van Henrieke Grandia. “Het boek gaat over mensen zoals jij en ik. Mensen die liefhebben, dromen en struikelen. Mensen die verlangen naar erkenning. Mensen aan wie verwachtingen worden gesteld. Mensen die worstelen met God," vertelt ze in gesprek met CIP.nl.

Uitgeverij Ark Media is een uitgeverij van christelijke boeken, kaarten en kalenders. Kleurrijk, verrassend en vernieuwend!

'Het verlangen is als een knaagdier dat telkens kleine schraapsels meeneemt. Als ik het niet stop, zal het me doden. Ik duw met mijn ene arm tegen mijn borst, daar doet het pijn. Daar schrijnt de heimwee. Het kriebelt tegelijk. Elke dag wordt het er een beetje leger. Op een dag zal ik uitgehold zijn. Ik duw me met mijn andere arm wat omhoog van het matras en stut mijn hoofd in mijn hand zodat ik half zittend naar David kan kijken. Hij slaapt. Hij ademt zwaar en diep. Voorzichtig pak ik zijn hand en druk er een kus op. ‘Het spijt me, David,’ fluister ik, ‘maar ik moet bij je weg.’ 

Een fragment uit de roman van Henrieke. Het verhaal gaat over een predikant en zijn vrouw die steeds verder uit elkaar groeien. Hun dochter Mirthe houdt de losse eindjes van de relatie, die ooit zo mooi begon, nog een tijd bij elkaar.

Het verhaal wordt afwisselend vanuit het perspectief van de predikant, David en zijn vrouw, Lora, beschreven en is daarmee interessant voor mannen en vrouwen.

Je hebt zelf ook een kerkelijke functie, als pastoraal werker. Een van de hoofdpersonen is een predikantsvrouw. Haal je je inspiratie ook uit je werk?
“De situaties die David tegenkomt in zijn werk als predikant zijn me als pastoraal werker niet vreemd. Kleine dingen daaruit heb ik wel gebruikt. Bepaalde observaties. Zo kom je in het boek een oude vrouw tegen achter haar rollator in het verzorgingshuis. Ze zwaait de dominee uit tot hij bij de lift is. Die ouderen kom ik zelf natuurlijk ook tegen; die je uitzwaaien, al dan niet met een zakdoek in hun hand. En ik kom tegen dat mensen hoge verwachtingen hebben of zich niet gezien voelen in de kerk. Mensen met pijn, verdriet, vragen. Maar alle personen in het verhaal zijn wel fictief. Dat geldt ook voor de hoofdpersonen David en Lora. Ze bestaan niet echt maar ze doen en zeggen wel dingen die ik zie en hoor om me heen.

Elk mens heeft te maken heeft met de verwachtingen die vanuit de maatschappij op je af komen. En ik denk dat dit met iedereen iets doet. Dat we daardoor soms keuzes maken waar we niet gelukkig van worden. Dat het ook een druk kan leggen op ons. Op het dagelijks leven, op onze relaties. Je hoort zo vaak dat iemand geen tijd heeft. En vaak voelen mensen zich daar dan nog schuldig over. Voor je het weet word je geleefd, vaak zonder dat je dat wilt. Soms beseffen mensen dat pas als er iets ingrijpends gebeurt. In de roman gaat het daar ook over. Ik heb gekozen voor een predikant en zijn vrouw als hoofdpersonen omdat zij leven in een glazen huisje. Daarmee wordt uitvergroot waar we allemaal mee worstelen: verwachtingen, tijdsdruk, het verdelen van aandacht tussen werk en relaties enzovoort. En hoe ingewikkeld dat dus kan zijn." 

"Voor je het weet word je geleefd, vaak zonder dat je dat wilt. Soms beseffen mensen dat pas als er iets ingrijpends gebeurt."

Waar gaat het boek over?
“Het boek gaat over David en Lora, twee geliefden die een gelukkig gezin vormen samen met hun dochtertje Mirthe. Ze raken steeds verder van elkaar verwijderd doordat ze allebei op een heel andere manier omgaan met de verwachtingen en de druk waar ik het net over had. Daarnaast staat Lora’s zoektocht naar God centraal. Het verhaal gaat dus over diepe liefde, over trouw willen zijn, over onvermogen en schuldgevoel. Over verlangen en gezien willen worden. Maar vooral over hoop.”

Wat inspireerde jou dit boek te schrijven?
Ik heb – zowel in mijn werk als privé – relaties kapot zien gaan door dingen die er eigenlijk niet toe doen. Ik heb mensen gezien die drukker zijn met hun werk of sport of andere dingen dan met God en met elkaar. Mensen kunnen ongewild van God vervreemd raken. Ik heb vaak naast mensen gezeten die spijt hadden van hun keuzes. Vooral als er ziekte komt, als er dierbaren wegvallen of relaties kapot gaan, dan worden mensen stil gezet. Dan hoor je vaak wat ze anders hadden willen doen. Overigens geldt dat net zo goed voor mezelf. Ook ik moet mezelf regelmatig terugfluiten als mijn agenda overstroomt en prioriteiten stellen.

Iets anders wat me dreef in het schrijven van dit boek is dat er zoveel mensen met vragen rondlopen die ze niet uitspreken. Vaak zijn dat vragen die betrekking hebben op het lijden. Er rust soms meer taboe op dan je denkt om het daar met God en/of met elkaar over te hebben. Met dit boek wil ik het stellen van vragen hierover aanmoedigen. We hoeven niet weg te lopen voor wat er in ons leeft. Ook niet als we er boos over zijn. We hoeven er ook niet voor bij God vandaan te gaan. Het mooie van praten met God is dat je daarmee het contact aangaat. Ik denk dat we echt alles tegen Hem kunnen zeggen. Dan is er weer contact. En dan kan er weer iets stromen.”

Waarom schrijf je?
“Als ik om me heen kijk is er altijd wel iets wat me boeit of iets waar ik een vraag bij heb. Ik vind het belangrijk om verder te kijken dan mijn neus lang is. Als iemand iets bizars doet, dan ben ik benieuwd wat daarachter zit, wat maakt dat iemand tot zo’n onmogelijke stap kan komen. Een voorbeeld uit mijn boek is dat een moeder haar kind achterlaat. Je leest wel eens zoiets in de krant en dan hebben we vaak ons oordeel al klaar. Terwijl de achtergrond daarvan vaak heel anders is dan we denken. Ik schrijf omdat ik benieuwd ben waarom mensen bepaalde dingen doen. En ik zou het leuk vinden om anderen ook zo nieuwsgierig te maken.

Tot slot is schrijven ook gewoon leuk. Niet altijd, soms is het gewoon door bikkelen. Maar als het verhaal er dan echt staat dan voelt dat goed. Als kind bedacht ik al veel verhalen of ik verzon een andere afloop van een boek. Het schrijven is me met de paplepel in gegoten. Ik ben oprecht blij dat ik uit een schrijversfamilie kom en het is echt leuk dat ik bijvoorbeeld met m’n vader of tante kan sparren over het schrijfproces. Zij kennen dit proces en dat bindt ook weer samen.”

Heeft het schrijven van het boek jouw eigen geloofsleven veranderd?
“In het boek schrijft Lora brieven naar God. Ik ben dat zelf ook gaan doen in een tijd dat ik het heel moeilijk had. Dat heeft me dichter bij Hem gebracht, vooral omdat ik daarmee het contact weer met Hem aanging."

Wat wil je meegeven aan de lezer?
“Het is mijn verlangen dat mensen zich er meer van bewust worden waar ze hun tijd en energie in steken. Leef je of word je geleefd? Wat is belangrijk voor je in je leven? Geef je tijd aan degene aan wie je dat wilt geven? Heb je het met God over wat je dwars dit? Maak je tijd voor je gezin en voor andere belangrijke mensen in je leven? Ik hoop dat lezers soms in de spiegel kijken als ze mijn roman lezen en herkenning vinden en meer gaan begrijpen van zichzelf of van anderen. En dat ze zich aangemoedigd voelen om de stappen te zetten die hen dichterbij God brengen en dichter bij elkaar.”

Klik hier om het boek Retour afzender te bekijken of te bestellen.

Foto: Ruben Timman – nowords.nl

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify