Thierry Baudet

Haagse wandelgangen: een toneelstukje

05-10-2017 door Nico Schipper

Hoe halen de dames en heren in Den Haag het in hun hoofd? De Tweede Kamer heeft er zelf voor gezorgd dat onze militairen bij gebrek aan munitie pang pang moeten roepen. De krijgsmacht is kapot bezuinigd. Is het dan niet hypocriet om de minister van Defensie de laan uit te sturen? Met de finish in zicht sneuvelde minister Jeanine Hennis. Ze nam de verantwoordelijkheid voor de tragische dood van twee militairen door een ondeugdelijke mortiergranaat. Een wanvertoning?

Het is bizar hoe uiteenlopend er door het publiek gereageerd wordt op het aftreden van de minister van Defensie. De één zegt: ‘Oprotten en nóóit meer terugkomen’. En een ander toont juist diep respect: ‘Snel terug in een nieuw kabinet’. Opvallend is dat er veel vragen over het aftreden worden gesteld: ‘Wat is het nut? Het lost toch niks op?’ Daar komt bij: ‘Die mevrouw heeft binnen één seconde een nieuwe baan en krijgt waarschijnlijk een grote zak geld mee’. Een toneelstukje!

Het is nog niet zo simpel om ons politieke systeem te doorgronden. Wat is de nut en noodzaak van zo’n debat? Dat was voor Thierry Baudet kraakhelder. Hij kwam op in een militair vest. De voorzitter vermaande hem. Dat is gelet op de ernst van dit debat ongepast, meneer Baudet! Maar intussen had het kersverse Kamerlid wel een punt. De kleding en het materieel van de Nederlandse militairen deugen niet. Dat illustreerde hij op een aansprekende manier. Het beeld van een weinig imposante Rambo achter het spreekgestoelte blijft hangen.

Voor de één gaat het om verantwoording afleggen en voor de ander om een schuldige aan te wijzen of goedkope publiciteit te scoren.

De reacties op het toneelstukje van Baudet waren ook heel divers. Iemand vroeg: ‘Wist u vóór deze verkleedpartij hoe erbarmelijk onze militairen erbij liepen?’ Een ander: ‘Duidelijk statement van Baudet. Ik vond het prachtig’. Maar er was ook veel kritiek: ‘Hij is uit op publiciteit over de ruggen van de nabestaanden van overleden militairen’. En: ‘Als je je als Kamerlid niet weet te gedragen, moet je maar ander werk zoeken’. Menno de Bruyne, de vermaarde SGP-voorlichter twitterde: ‘D’r zijn geen regels, maar er zijn wel grenzen’.

De één vindt dat de minister een toneelstukje opvoerde en de Tweede Kamer ging voor een Oscar. De ander stoorde zich aan de verkleedpartij van Baudet. Wat is de zin en onzin van zo’n debat? Voor de één gaat het om verantwoording afleggen en voor de ander om een schuldige aan te wijzen of goedkope publiciteit te scoren. Het motief van Baudet om soldaatje te spelen lag er dik bovenop. Hij paradeerde naar het spreekgestoelte en ontdekte daar dat hij zijn tekst was vergeten. Terwijl de camera’s draaiden wandelde hij nog een keer heen en weer naar zijn zetel.

Na het uitspreken van zijn bijdrage hield Baudet het voor gezien. Hij nam niet deel aan het debat, maar zat ergens in de wandelgangen met zijn telefoontje te spelen. Kon hij het niet nalaten om meteen het publicitaire effect van zijn toneelstukje te checken? Het is in elk geval niet geloofwaardig om na zo’n opmerkelijke bijdrage weg te lopen van het debat. Een toneelstukje!

Het is echter niet altijd zo simpel om toneel te onderscheiden van een werkelijk drama. Daar moet je toch een lesje staatsinrichting voor volgen. Een paar weken geleden lekte het nieuws uit dat de formerende partijen scholieren verplicht naar de Tweede Kamer willen sturen. Misschien toch niet zo’n gek idee. En de mensen die de schoolbankjes al lang achter zich gelaten hebben, kunnen altijd Menno de Bruyne boeken. Hij doet niets liever dan rondleidingen verzorgen door de Tweede Kamer. En zijn anekdotes vertellen dat het ene toneelstukje het andere niet is.

Bekijk het optreden van Baudet terug:

Nico Schipper is communicatieadviseur voor overheid en politiek. Klik hier voor meer informatie.

Foto: screenshot YouTube

Ontvang het online magazine voor christenen!

Daily Newsletter
Weekly Newsletter


Discussie over Haagse wandelgangen: een toneelstukje
Reacties uitzetten op CIP.nl? Klik hier!