Hoe moet het verder met Jeruzalem?

02-06-2017 door Willem J. Ouweneel

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper

Veel christenen (ik ook) zijn gefascineerd door het feit dat de stad Jeruzalem dit jaar precies honderd jaar geleden bevrijd werd van het Turkse juk, en wel op 11 december 1917. Bovendien is het dit jaar precies vijftig jaar geleden dat (oud-)Jeruzalem weer in joodse handen kwam, en wel 7 juni 1967. Die twee feiten zijn voor sommige christenen al genoeg reden om ook dit jaar spectaculaire dingen voor Jeruzalem te verwachten.(Daar kom ik nog wel eens op terug.) Behoort tot die ‘spectaculaire dingen’ ook het bezoek dat Donald Trump aan Jeruzalem gebracht heeft? Hij had van tevoren al (na elkaar) de Israëlische premier Benyamin Netanyahu en de president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, in Washington ontvangen. Na afloop verkondigde hij toen dat beide partijen blijk gegeven hadden van goede wil, en dat het dus niet zo moeilijk kon zijn om de twee partijen tot elkaar te brengen.

Blijkbaar had hij twee dingen toen nog niet begrepen. Ten eerste dat de Palestijnen alleen al op religieuze gronden én vanwege de druk van andere Arabische volken nooit het bestaansrecht van een staat Israël zouden kunnen erkennen (ze zouden hoogstens het feitelijke bestaan van Israël kunnen erkennen, zoals Hamas onlangs deed; maar dat is betekenisloos). Ten tweede dat de Tempelberg door zowel jodendom als islam als heilig wordt beschouwd, en dat noch Israëli’s, noch Palestijnen die plaats ooit zouden willen of durven of kunnen prijsgeven. Zou Trump, nu hij Jeruzalem bezocht heeft, daar nog net zo gemakkelijk over denken? In ieder geval betuigde hij in Jeruzalem dat de zaak toch wel degelijk ‘ingewikkeld’ was. Dat is al winst.

Laten we goed bedenken dat Trump evenzeer achter Israël als achter de Palestijnen staat

In ieder geval moeten we voorzichtig zijn te zeggen dat Trump ‘achter Israël staat’. Weliswaar was het bijzonder dat hij gebeden heeft bij de Klaagmuur, waarbij hij trouwens Netanyahu uitdrukkelijk verzocht hem daar alléén heen te laten gaan om niet de schijn te wekken dat hij de Tempelberg de facto als Israëlisch erkende! Bovendien, waar velen naar uitkeken, een verhuizing van de Amerikaanse ambassade van Tel-Aviv naar Jeruzalem, zoals hij tijdens zijn verkiezingscampagne beloofd had, daar was geen sprake van. Hij (of zijn staf) is er wel achter dat dat veel te gevoelig ligt.

Laten we goed bedenken dat Trump evenzeer achter Israël als achter de Palestijnen staat. Het beste wat men kan zeggen is dat hij niet van partijdigheid beschuldigd kan worden (wat bij president Obama anders leek te liggen). Trump heeft niet alleen te maken met Israëli’s en Palestijnen, maar met alle Arabische staten, waarvan sommigen bondgenoten van de Amerikanen zijn (met name Saoedi-Arabië), en ook met Iran. Ook in contacten met de Russen ligt de materie gevoelig. Wat dat betreft loopt Trump dus op eieren – en tot dusver is hij daarin niet erg handig gebleken.

Een duidelijke ‘truc’ die Trump op zijn reis steeds weer uitspeelde, was zijn gescheld op Iran, wetende dat zowel de Israëli’s als de soennitische Arabieren dat graag uit zijn mond hoorden. Maar of het verstandig was, is de vraag. Bij de recente verkiezingen in Iran heeft de bevolking duidelijk gekozen voor de meer gematigde Hassan Rohani. Dat is positief. In plaats van op Iran te schelden zouden de Amerikanen beter met Rohani kunnen gaan praten. Wat dat betreft sloeg de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Rex Tillerson, genuanceerdere taal uit dan zijn baas.

Om terug te komen op Israël: hoe gevoelig de zaak rond Jeruzalem ligt, bleek wel uit de verklaring van UNESCO op 5 mei jl., nota bene van een organisatie van de Verenigde Naties. In die verklaring van het uitvoerend orgaan van UNESCO worden Israëls daden in ‘bezet’ Jeruzalem en de Gazastrook bekritiseerd en worden Israëls aanspraken op Jeruzalem keihard ontkend. De verklaring werd ondersteund door 22 landen; de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Duitsland, Italië, Nederland en nog zes andere leden stemden gelukkig tegen. De landen die het initiatief hadden genomen, waren allemaal Arabische, islamitische landen: Algerije, Libanon, Marokko, Oman, Qatar en Soedan. Op deze wijze wordt een internationale hulporganisatie als UNESCO op een schandelijke manier verpolitiseerd. Merkwaardigerwijs werd de Tempelberg met zijn twee islamitische heiligdommen in de verklaring niet genoemd, wat door sommigen als een kleine overwinning voor Israël werd beschouwd.

Trump kwam terug in de VS als koopman maar nog altijd niet als staatsman

Toen Trump thuiskwam, kon hij in elk geval trots wijzen op de gigantische wapendeal van de (op de lange duur) 350 miljard dollar die hij met Saoedi-Arabië gesloten had. Daarmee hebben de Saoedi’s weer vele bommen in handen die ze op de Jemenieten kunnen gooien. Die gingen dan ook bij duizenden de straat op om tegen de Saoedi’s en de Amerikanen te protesteren. Geen wonder: de Saoedi’s voeren al twee jaar lang zonder mandaat van de Verenigde Naties luchtaanvallen uit op de sjiïtische Houthi-rebellen. Daarover hebben we Trump in Saoedi-Arabië niet gehoord; integendeel, hij stak de miljarden blijkbaar maar al te graag in zijn zak. We hebben hem ook niet gehoord over het feit dat de meeste terroristen op Amerikaans grondgebied – onder andere de aanslagplegers van 11 september 2001 – uit Saoedi-Arabië komen/kwamen.

Trump kwam terug in de VS als koopman – jobs, jobs, jobs, riep hij – maar nog altijd niet als staatsman. Helaas, de wereld kan niet gerund worden zoals Trump zijn zakenimperium runde. Bij terugkeer werd hij weer meteen geconfronteerd met zijn ‘Russiagate’, zoals sommigen het al beginnen te noemen. Gelukkig, Amerika is een beschaafd land. Als zakenman kon Trump sjoemelen wat hij wilde – zijn peperdure advocaten hielden hem gewoonlijk uit de klauwen van justitie – maar de politicus Trump wordt door de waakhonden van de pers én van de FBI én van de ‘speciale adviseur’ Robert Mueller én van de Senaatscommissie omgeven. Nooit was de Amerikaanse politiek spannender dan nu – of het moet de tijd van Watergate en Nixon geweest zijn.

De christelijke nieuwsbrief die je ook echt leest!

Daily Newsletter
Weekly Newsletter


Discussie over Hoe moet het verder met Jeruzalem?
Reacties uitzetten op CIP.nl? Klik hier!