Hoe ziet een christelijke school er anno 2017 uit?

20-03-2017 door G. J. Meerkerk, De Waarheidsvriend

Het is honderd jaar geleden dat het christelijk onderwijs subsidie kreeg van de overheid. Hoe ziet een christelijke school er anno 2017 uit? Meester Meerkerk uit Katwijk gunt ons in De Waarheidsvriend een kijkje in het dagelijkse reilen en zeilen op zijn school.

Dinsdag 7 maart

Het eerste kwartier van de dag is ingeroosterd voor bieb-boek-lezen. Ik geef dan extra leesles aan de groep zwakke lezers en we proberen aan het eind van het kwartier ons ‘record’ qua benodigde leestijd te verbeteren. Dan beginnen we de dag met het weeklied en gebed. We leren in deze biddagweek uit de bundel 1938 het gebedslied ‘Leer mij, o Heer, Uw lijden recht betrachten’. Ik leg de moeilijke woorden uit en wijs erop dat de laatste regel vaak op twee manieren gezongen wordt: zo zwaar moest lijden/zo zwaar woudt lijden. Een waardevol moment om te wijzen op het lijden van de Heere Jezus: Hij moest lijden én Hij wilde lijden. Wat een liefde.

Het bijbelverhaal over de zalving door de berouwvolle zondares uit Lukas 7 ondersteun ik met wat beeldmateriaal. Ik heb de afgelopen weken twee preken gehoord over de zalving door Maria en ik heb veel aan de achtergrondinformatie en de lijnen die toen getrokken werden. Daar mag ik ook weer wat van doorgeven.
In de namiddag en avond zijn er twintig tienminutengesprekken met de ouders. Het wel en wee van de kinderen wordt besproken en aangetekend. Het is een lange en vermoeiende, maar zinvolle dag.

Woensdag 8 maart

Biddag. Er is gewoon school, maar om negen uur zitten de bijna driehonderd leerlingen opeengepakt in de schoolhal voor de biddagbijeenkomst. We zingen de opgegeven liederen en kinderen uit groep vijf doen eerbiedig het gebed. Er wordt gedankt voor Ismaël uit mijn groep dat hij weer uit het ziekenhuis is. Het tweelingbroertje en het gezin van onze pas gestorven leerling Tess worden bij de Heere gebracht. Mijn collega uit groep zeven vertelt over het gebedsonderwijs van de Heere Jezus uit Lukas 11. Hij heeft naast zijn zakje boterhammen een echte grote steen en een schrikwekkende nepslang meegenomen om de boodschap over te brengen dat ouders voor hun kinderen het goede zoeken. Hoeveel te meer de hemelse Vader.

Biddag. Er is gewoon school, maar om negen uur zitten de bijna driehonderd leerlingen opeengepakt in de schoolhal voor de biddagbijeenkomst

In de middag en avond komt de gemeente bijeen in Gods huis. De middagdiensten zijn vooral gericht op de kinderen. Samen met mijn vrouw en twee kleinkinderen maak ik de dienst mee waarin de woensdagmiddagclub van mijn kleinkinderen ook meewerkt. Ik zie de werkjes hangen met de gebedspunten. Ik ontmoet gelukkig ook leerlingen uit mijn klas en van onze school. Goed om hen te zien en hen een knipoogje te geven. Sommigen mogen meehelpen met collecteren. Zachtjes bid ik: ‘Heere, geef hen liefde voor U en Uw dienst’.

In de preek over Ismaël (God hoort) leren we wat een wonder het is dat onze God zondaren wil horen en ook let op hun kreunen en zuchten. Lijnen worden getrokken naar de Heere Jezus, Die ook wist wat een onverhoord gebed was en water begeerde om te kunnen roepen met heldere stem: Het is volbracht! In de avonddienst over Psalm 104 is er een wondere overeenstemming met het verhaal in de schoolhal: de gave van de Geest is onmisbaar nodig.

Donderdag 9 maart

Geen lesdag voor mij. Ik kan mij verdiepen in toegestuurde mails over schoolzaken en daarop reageren. Tijd om de gedragsvragenlijst in te vullen en op te sturen voor een leerling die in een onderzoektraject zit. Tijd om iets lezen over het optimaal inzetten van Taakspel in mijn groep. Ik gebruik het al met zelfstandig werken maar nu moet het ook nog gaan functioneren tijdens de instructie. Alles met het doel om de taakgerichtheid van mijn woelige groep te verbeteren. Ook het boek ‘Expliciete Directe Instructie’ met tips en technieken voor een goede les is een heerlijk donderdagboek. Er valt nog zóveel te leren…!

Na een fikse wandeling op deze prachtige dag wachten nog dertien tienminutengesprekken. Dankbaar ben ik dat de meeste kinderen graag naar school komen, maar niet alles is rozengeur en maneschijn: nare pestincidenten worden gerapporteerd. Ook zijn er kinderen met flinke leerachterstanden. Er is nog veel werk aan de winkel. Maar ik ben ook verwonderd omdat ik zomaar ongevraagd iets hoor van de betrokkenheid van kinderen op God en Zijn Koninkrijk.

G. J. Meerkerk is leerkracht van groep vier van de Groen van Prinstererschool, een van de zes hervormde basisscholen in Katwijk aan Zee. Lees hier het volledige artikel en klik hier om De Waarheidsvriend te ontvangen.



Discussie over Hoe ziet een christelijke school er anno 2017 uit?
Reacties uitzetten op CIP.nl? Klik hier!