Waar is ‘het Beest’!?

10-02-2017 door Willem J. Ouweneel

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper. Word ook lid.

Ik zit met een probleem, en dat leg ik u graag voor. ‘U’, dat zijn de christenen die de profetieën in grote lijnen letterlijk nemen en niet ‘vergeestelijken’ zoals vervangingstheologen doen.

Welnu, Daniël 7 leert dat, als de Zoon des mensen neerdaalt op de wolken des hemels, er een eind komt aan de vier wereldrijken en het Messiaanse rijk in macht en heerlijkheid begint (met Israël als middelpunt, vs. 18, 21, 27). Dat betekent onherroepelijk dat het ‘Romeinse Rijk’ in welke vorm dan ook moet bestaan op het moment dat Christus terugkomt (zie uitvoerig mijn boek De negende Koning). In het boek Openbaring krijgen we hetzelfde beeld: het ‘beest’ is zowel het herstelde Romeinse Rijk als het toekomstig hoofd ervan, met satan als kwade genius achter hem (Openb. 12 en 13). Aan dat rijk, en aan het hoofd ervan, wordt een einde gemaakt bij de wederkomst van Christus (Openb. 17 en 19). Niet alleen een aantal ‘verzegelden’ uit Israël, maar ook een grote schare uit de volken wordt gered (Openb. 7).

Ligt het centrum van de macht in de eindtijd echt in Europa (Rome of Brussel), óf misschien in het ‘geëxporteerde’ Europa, zeg: Washington?

Toen ik opgroeide, werd mij geleerd dat de beloften aangaande Israël al bezig waren in vervulling te gaan: sedert 1948 was er een staat Israël, zoals ook Matteüs 24 suggereert: als de Zoon des mensen komt, zal er weer een functionerend land Israël zijn. Dat herstel van het oude Romeinse Rijk begon zich in mijn jeugd ook al af te tekenen: in 1955 kwam – nota bene in Rome – het begin tot stand van wat wij vandaag de Europese Unie noemen. Vandaag de dag omvat die Unie 28 landen: Europa is bezig één te worden. Maar, zeiden de leraars uit mijn jeugd, die landen zullen niet gemakkelijk tot echte centralisatie komen; daarvoor zijn de onderlinge verschillen te groot en de nationalistische gevoelens te sterk. Ze zullen nooit uit zichzelf ertoe komen hun macht te bundelen en die in handen van één ‘sterke man’ te leggen. Dat zal alleen gebeuren als Europa óf aan een enorme militaire dreiging wordt blootgesteld, óf in een heel grote economische crisis terechtkomt (óf allebei tegelijk).

Daar kwam trouwens een ander punt bij: zal de wereldmacht in de eindtijd inderdaad in Europa liggen? Zijn niet heel veel Europeanen naar andere werelddelen getrokken en hebben zij daar niet nieuwe machten opgebouwd? Uiteraard de Verenigde Staten voorop; daar is geen enkel ander niet-Europees land mee te vergelijken. Ligt het centrum van de macht in de eindtijd echt in Europa (Rome of Brussel), óf misschien in het ‘geëxporteerde’ Europa, zeg: Washington? Maar Amerika is een door en door democratisch land; je kunt je niet voorstellen dat daar een alleenheerser aan de macht zou komen. Of gaat het bij de eindtijdelijke wereldmacht om Amerika en Europa samen? In welke vorm dan?

Kijk nu eens naar de huidige situatie. Europa staat bloot aan – niet zozeer een militaire, maar toch wel – een soort guerrilla-dreiging van de kant van de radicale islam. Zowel die dreiging alsook het (eveneens door de radicale islam veroorzaakte) vluchtelingenprobleem zou – zo zou je denken – Europa ertoe moeten brengen zich veel sterker aaneen te sluiten, te meer daar het zopas ook nog eens een ernstige economische crisis heeft doorgemaakt. 'Sluit de rijen!,' denk je bij jezelf. De afzonderlijke landen van Europa betekenen economisch niet zo veel vergeleken bij Amerika, Rusland, China, enzovoort. Het is in ieders belang in Europa te blijven en samen economisch zo sterk mogelijk te worden.

Als mijn leraars dit konden zien, zouden zij zich omdraaien in hun graf

Maar nee, het omgekeerde gebeurt! Een krappe meerderheid van de Britten denkt dat ze sterker zullen staan als ze uit de EU stappen (bovendien zijn ze dan van de vluchtelingen af). Als je de peilingen mag geloven, denkt minstens een kwart van de Nederlanders dat ook, en in veel EU-landen zien we iets dergelijks. Niet: samen staan we sterk, maar: ieder voor zich staan we sterker. Mijns inziens is dat het kortzichtige nationalisme ten top. Tegelijk zien we in de VS een ras-nationalist en -protectionist aan de macht (‘America first’), die graag zijn vrienden én de media én zelfs de rechterlijke macht schoffeert. Ook daar gaat het – zeer egoïstisch – vooral om het vluchtelingenprobleem en de eigen economie.

Als mijn leraars dit konden zien, zouden zij zich omdraaien in hun graf. De Europese eenheid is ver te zoeken, en de sterke banden tussen Amerika en Europa hebben nu al een knauw gekregen. Nu snap ik deze ontwikkeling intellectueel al niet. Het nationalisme heeft altijd iets primitiefs in zich: ‘eigen volk eerst’. Maar bovendien: hoe kan het in ieders belang zijn als elk Europees land zijn eigen gang gaat? Hoe kan het in Amerika’s belang zijn zich zo in zijn schulp terug te trekken?

Of zie ik het helemaal verkeerd? Zijn dit nu juist de noodzakelijke geboorteweeën om wel degelijk tot die wereldmacht te komen? In hoeverre zal Trump er bijvoorbeeld in slagen de democratische mechanismen in Amerika (met name de rechterlijke macht) met intimidatie zoveel mogelijk op een zijlijn te dringen? Hij heeft nu al de allures van een alleenheerser (met Steve Bannon of Jared Kushner als ‘valse profeet’ naast zich). En zal de huidige Europese crisis de Europese leiders – Merkel voorop – er juist toe brengen de EU helemaal te hervormen op een wijze die enerzijds aan het nationalisme tegemoet komt en de burgers meer aanspreekt, terwijl anderzijds toch de gemeenschappelijke belangen bovenaan blijven staan?

Zelden heb ik in mijn leven een tijd meegemaakt waarin de ontwikkelingen in de wereld mij zo gefascineerd hebben, zeker tegen de achtergrond van de bijbelse profetieën zoals ik die begrijp. Israël is (bijna) klaar voor de wederkomst – maar waar is het ‘beest’!?

De christelijke nieuwsbrief die je ook echt leest!

Daily Newsletter
Weekly Newsletter


Discussie over Waar is ‘het Beest’!?
Reacties uitzetten op CIP.nl? Klik hier!