God

06 januari 2017 door Willem J. Ouweneel

Is de islam vreedzaam of gewelddadig?

Uit het nieuws van de afgelopen zeven dagen pik ik dit keer het interview dat dagblad Trouw had met René de Reuver, scriba van de Protestantse Kerk in Nederland. Het gaat me vooral om wat De Reuver over de islam heeft gezegd. Ik citeer: ‘Natuurlijk heb ik ook de vraag: hoe zit het met de verknooptheid met geweld en de islam. Maar je zult het gesprek over islam en geweld pas echt kunnen voeren als je aanvaardt dat de islam ook een godsdienst is die vrede wil.’ Er wordt in het interview nog iets meer gezegd over de islam, maar dit is de kern. Trouw vroeg enkele PKN-predikanten om reacties op De Reuvers uitspraak, en die logen er niet om. Ds. Henk-Jan Prosman: ‘Veel vluchtelingen hangen een zeer strike variant van de islam aan. Ik voel geen enkele behoefte om me daarmee te verbinden. Het is niet verstandig dat een kerkleider dat wel wil.’ En ds. Willem Maarten Dekker: ‘De kerkleiding spreekt veel te naïef over de islam.’ Intussen heeft ds. Cornelis H.W. van den Berg vanwege De Reuvers uitspraak zelfs zijn lidmaatschap van de PKN opgezegd!

Deze predikanten hebben gelijk: het is inderdaad ‘veel te naïef’ om te stellen ‘dat de islam ook een godsdienst is die vrede wil’. Ik snap wel dat dit een zin uit een interview is, en dat De Reuver in een eigen pennenvrucht de zaak wellicht genuanceerder zou beschrijven. Toch moeten we zeggen dat, zoals het er staat, het inderdaad veel te kort door de bocht is. Natuurlijk wil de islam vrede. Dat wil iedereen. Maar wát voor vrede? En op welke voorwaarden?

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

Voor de islam betekent ‘vrede’ dat uiteindelijk de hele wereld aan Allah is onderworpen. Het woord ‘islam’ zelf betekent helemaal niet ‘vrede’, zoals vaak beweerd wordt, maar ‘onderwerping’. Volgens de islam is de wereld verdeeld in dar al-islam (‘huis van de islam’) en dal al-harb (‘huis van de oorlog’). Het eerste is het gebied waar de islam regeert, het tweede heet ook wel dal al-koefr (‘huis van de ongelovigen’), dat is het gebied dat nog niet aan de islam onderworpen is. Het kan voor moslims in Nederland pas ‘vrede’ zijn als heel Nederland aan de sharia onderworpen is.

New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Natuurlijk begrijpt iedereen dat heel veel doorsnee-moslims gewoon rust en veiligheid voor hun land en voor hun gezin willen. Net als heel veel doorsnee-katholieken en -protestanten zijn doorsnee-moslims niet zó thuis in hun eigen godsdienst dat zij precies weten (en aanvaarden) wat die eigen godsdienst over vrede leert. En natuurlijk zijn heel veel vredelievende moslims verbolgen over radicale (extreme) moslims, die met hun terroristische daden ook de rust van zulke doorsnee-moslims bedreigen. Dat neemt niet weg dat meer dan de helft van de Nederlandse moslims ‘begrip’ toonde voor nine eleven (de islamitische wandaden op 11 sept. 2001 in New York), of die actie zelfs goedkeurde. En dat laat zien dat ook de doorsnee-moslim toch vaak heel andere ideeën over vrede en oorlog heeft dan de doorsnee-christen.

Er wordt vaak tegengeworpen dat ook het christendom vaak met geweld aan hele volken is opgedrongen. Dat is waar, en het is schandalig. Het grote verschil is echter dit: moslims die zoiets doen, doen dat in navolging van Mohammed zelf

In de islam (niet alleen in de radicale, extreme islam, die volgens veel moslims geen ‘islam’ zou zijn) is ‘vrede’ de toestand die in een bepaald land is aangebroken als dat land aan Allah is onderworpen en als daar de sharia heerst (wat hetzelfde is). Deze vrede wordt niet slechts bereikt door verkondiging van de islam, maar eventueel ook met gewelddadige middelen. Wat dat betreft raad ik iedereen met de grootste klem aan het boek van Nabeel Qureshi te lezen: Ik zocht Allah en vond Jezus (uitg. Kok, 2016). Qureshi is een Amerikaan van Pakistaanse afkomst, die geboren werd in een vroom islamitisch gezin. Ook hij groeide op met de idee dat de islam naar zijn wezen een vredelievende godsdienst is (als híj dat al dacht, geen wonder dat veel christenen dat ook denken…). Ook hem werd verteld dat Mohammed alleen de wapens opnam als hij werd aangevallen, dus alleen om zich te verdedigen. Totdat hij de oudste biografieën omtrent Mohammed begon te bestuderen, die nota bene door moslim-geleerden geschreven zijn (vooral Ibn Hisham en Al-Tabari). Toen ontdekte hij dat Mohammed wel degelijk actief de wapens opnam om zijn vijanden aan te vallen en hun met geweld de islam op te leggen.

Er wordt vaak tegengeworpen dat ook het christendom vaak met geweld aan hele volken is opgedrongen. Dat is waar, en het is schandalig. Het grote verschil is echter dit: moslims die zoiets doen, doen dat in navolging van Mohammed zelf. Christenen die zoiets doen, doen dat geheel tegen de geest van Christus in.

Toen Nabeel Qureshi het christendom begon te bestuderen, leerde hij uiteindelijk, na heel veel strijd, Jezus kennen als zijn Verlosser en Heer. Zijn boek is van groot belang, niet alleen omdat het argumenten aanreikt die moslims kunnen overtuigen aangaande het bijbels evangelie, maar ook omdat het niet graag gehoorde waarheden over Mohammed en de Koran onthult, nota bene aan de hand van de eigen bronnen van de islam. Het boek is een must voor iedereen die met moslims omgaat; het kan ons afhelpen van al onze naïviteit ten aanzien van de islam. Wij moeten elke moslim die op ons pad komt liefhebben, zelfs de radicaalste. Maar van de bron waaruit zij drinken, moeten wij ons met alle kracht distantiëren.

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher