"De impact van een huwelijk wordt vaak onderschat"

09-12-2016 door Jeffrey Schipper

Toen Antje Jongsma als jonge twintiger in het huwelijksbootje stapte, was ze heel idealistisch ingesteld. “Toen ik na onze echtscheiding mezelf meer ging analyseren, kwam ik tot de ontdekking dat ik mezelf nog niet zo heel goed kende.” Antje zette haar lessen op een rijtje in haar boek ‘Omgaan met relatie perikelen’.

‘Wanneer ik maar iemand vind die heel goed bij me past, ik wel gelukkig zal worden in een relatie,’ schrijf je. Waarom is dit een misverstand en waar komt dit vandaan?

“Dit is een misverstand omdat je dan de verantwoordelijkheid voor jouw geluk bij de ander legt. Daarmee zeg je: wanneer de ander zich niet gedraagt zoals ik had gehoopt of verwacht dan kan het misgaan in ons huwelijk. Het is belangrijk dat je eerst zelf de verantwoordelijkheid neemt voor een geslaagd leven, waarbij je een innerlijke geborgenheid ervaart - zo mogelijk met God. Dat houdt onder anderen in dat je weet wie je bent en waar jij voor staat. Ook is het goed om je eigen tekortkomingen te kennen en je frustraties, zodat je die niet op je partner afreageert. Door eerst zelf standvastig in het leven te staan, heb je een betere basis om met je naaste om te gaan. Uiteraard helpt het wel wanneer je iemand vindt die goed bij je past, maar daarbij kun je je ook weer afvragen: pas je goed bij iemand omdat je elkaar aanvult of omdat je zo op elkaar lijkt?

“Bovengenoemd misverstand heeft volgens mij zijn diepste wortels bij de zondeval. Kijk naar hoe Adam en Eva erop reageerden. Ook wij zijn vaak geneigd om in eerste instantie de schuld van onze ellende bij de ander te leggen.”

“Toen ik destijds mijn ‘jawoord’ gaf, kende ik mijn eigen identiteit nauwelijks,” maakt Antje duidelijk.“ Ik was heel positief ingesteld maar ook nogal naïef en dacht we zijn allebei gelovig en houden van elkaar en dat leek me een prima basis voor een goed huwelijk. Gelukkig hebben we samen ook veel mooie dingen meegemaakt. Dat we het uiteindelijk niet gered hebben na ruim 30 jaar huwelijk (met veel ups en downs) heeft te maken met onverwerkte trauma’s, waarbij we niet in staat waren elkaar te geven wat we nodig hadden. Toen ik na de scheiding veel meer tijd nam om mezelf beter te analyseren, merkte ik dat ik lang niet zo gemakkelijk ben als ik altijd had gedacht. Ik werd me meer bewust van mijn eigenzinnigheid en mijn beperkingen op bepaalde gebieden.”“Wanneer je allebei mag zijn wie je werkelijk bent (je jezelf als het ware thuis voelt bij elkaar) en er geen angst is voor afkeuring, is dat volgens mij een teken dat er een goede basis ligt in je relatie. Zodra één van beiden steeds op de tenen moet lopen om de ander te ‘pleasen’ is dat niet een leven lang vol te houden en is er sprake van een kwetsbare relatie. Elkaar kunnen vertrouwen en goed blijven communiceren is gedurende het hele huwelijk van belang. Maar minstens zo belangrijk is ook dat je je geliefd weet en elkaar waardeert. Je bent dan als het ware zo met elkaar verenigd dat de relatie wel tegen een stootje kan.”“Dat herken ik wel ja, je bent immers heel onervaren als je op jonge leeftijd een huwelijk aangaat. Als je dan wat idealistisch ingesteld bent, dan kan de werkelijkheid flink tegenvallen, zoals ik al eerder aangaf. Ook door de reclamewereld krijgen we vaak een vertekend beeld voor ogen, doordat alles veel te rooskleurig wordt voorgeschoteld.

Wil je verder lezen?

Dit artikel is speciaal geschreven voor CIP+ leden. Word ook lid en lees gelijk verder!

Start je gratis maand! Inloggen
Exclusieve verhalen
Advertentievrij CIP.nl
CIP+ kortingen voor leden
Ondersteun goede doelen

Ontvang het online magazine voor christenen!

Daily Newsletter
Weekly Newsletter


Discussie over "De impact van een huwelijk wordt vaak onderschat"
Reacties uitzetten op CIP.nl? Klik hier!