Nieuws

18 oktober 2016 door Jeffrey Schipper

Liefdeloze barmhartigheid

Wie dertig jaar in het buitenland vertoefd heeft en nu terug zou keren naar Nederland, zou niet weten wat hij ziet. Medisch-ethische kwesties speelden toen volop, dat moet gezegd worden. Dat het zover zou komen als afgelopen week had niemand voorzien. De triestheid van de moderne samenleving kon niet beter worden weerspiegeld door dit kabinet, dan het voorstel om hulp bij zelfdoding te legaliseren. Laat het tot u doordringen: zelfdoding. Waar we (zeer terecht!) veel doen aan preventie om een doodswens onder jongeren en mensen van middelbare leeftijd tegen te gaan, wordt bij ouderen die doodswens op verzoek ingewilligd. Dat is diep triest, maar om twee redenen wel verklaarbaar.

Ten eerste kan van een kabinet met een sociaaldemocratische en een liberale partij niet verwacht worden dat leven in de laatste fase met zorg omgeven wordt, in plaats van beëindigd. Beide partijen hebben weinig op met barmhartigheid. Dat zal men niet zeggen, maar dat is ten diepste wel het geval. De PvdA zegt barmhartigheid heel belangrijk te vinden, maar dat moet dan wel van de staat komen. Alsof burgers daar zelf geen verantwoordelijkheid in zouden hebben. De VVD vindt barmhartigheid misschien ook wel belangrijk, maar weet dat goed te verbergen. Het resultaat is dat men geen idee heeft wat we met ouderenzorg aan moeten. Kernwoorden als warmte, betrokkenheid en naastenliefde lijken letterlijk weg te sterven tegen dit koude, harde voornemen van het kabinet. 

Dat brengt me bij de tweede reden. Het woord barmhartigheid is gekaapt door het progressieve deel van het politieke spectrum, die het gebruikt om euthanasie en hulp bij zelfdoding mee te verdedigen. De diepste zin van het woord, een brandend (oud-Nederland ‘barnen’ of ‘barmen’) hart hebben van liefde voor de ander, is volstrekt verkracht door een nieuwe, seculiere definitie. Die heeft met naastenliefde weinig te maken, en het gaat er gewoon om dat je de ander zijn zin geeft. Onbeperkte vrijheid is de nieuwe barmhartigheid, zo lijkt het. 

Droevig genoeg heeft dat tot gevolg dat ouderen die zich eenzaam voelen niet benaderd worden vanuit naastenliefde, maar vanuit die onbeperkte vrijheid, in dit geval om zelf het sterven te bepalen. Elke ware christen moet dit door zijn (of haar) hart snijden. Ouderen horen helemaal bij onze samenleving. Ouderen hebben wijsheid, ervaring en inzicht in de zaken waar jongeren nog voor staan. Ouderen moeten we waarderen om wat ze hebben betekend, maar misschien nog wel het meest omdat ze er nog zijn. 

Willem Pos is voorzitter van SGP-jongeren. Bezoek hier de website van SGP-jongeren.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher