Ds. A. A. F. van de Weg

Levensverhaal

25 juni 2016 door Jeffrey Schipper

"Soms luisteren mensen stiekem naar mijn preken"

“Eén preek pakte mij bij mijn lurven. Zo werd het verlangen om dominee te worden gestimuleerd.” Als “jong broekie” van 24 jaar ging ds. A. A. F. van de Weg aan de slag als predikant. Inmiddels is hij zeven jaar verder en dient hij in de hersteld hervormde gemeente in Abbenbroek, zijn tweede gemeente (sinds 2018 is de predikant actief in Apeldoorn, red). “Als dominees staan we op de beslissende momenten buitenspel.”

Van de Weg herinnert zich een preek over Jesaja 55. ‘O, alle dorstigen, kom tot de wateren’. “Voordat ik die preek hoorde, dorstte ik naar alles, behalve naar God. Maar toen werd ik gegrepen door het Woord. Ik ontdekte dat God alleen mijn dorst kon vervullen en geloofde in Christus. Zonder dat die predikant het wist was hij het middel in Gods hand om in mijn leven een doorbraak te realiseren.” Later ontstond bij de jonge dominee het verlangen om predikant te worden in plaats van journalist. In 2008 begon hij als twintiger in de hersteld hervormde Ichthusgemeente in Soest. “Van begin af aan werd ik als dominee behandeld en niet als 'dat jonge broekie'. Ik ben dankbaar dat ze mij de kans gaven om mijn eerste ‘baantjes te trekken’.”


Graven in het Woord
Als Van de Weg vertelt over zijn roeping verschijnt er een glimlach op zijn gezicht. “Ik geniet enorm van het graven in de Bijbel. Ontdekte schatten mag ik doorgeven aan anderen. Regelmatig zeg ik het. 'Kijk, wat hier staat. Een boodschap van God Zelf!'” Hij is een voorstander van prekenseries. Momenteel houdt hij zich bezig met Romeinen 8. Wekelijks kauwt hij op een aantal bijbelverzen. “Een prekenserie starten is geen kwestie van 'en nu ga ik uit Romeinen preken'. Het Bijbelboek moet bij mijzelf tot leven komen. Het moet prikkelen. Alleen dan kan ik een boodschap doorgeven. En als ik kies voor een hoofdstuk stop ik niet na een paar verzen. Dan ga ik door!”

"Als dominees staan we op de beslissende momenten buitenspel"

“Voordat ik aan een prekenserie begin, bestudeer ik de teksteenheid en trek ik markeringslijnen. Als het gaat om Romeinen 8 onderscheid ik bijvoorbeeld de verzen 1-4; 5-8; 9; 10-12; 13-14. Onlangs stonden vers 15 en 16 op het programma. Het mooie is dat in de de brief aan de Romeinen ieder woord een eigen betekenis en diepe lading heeft. Iedere dag mag ik op de woorden blijven kauwen. Nee, een preek schrijf ik nooit op één middag. Een bijbelgedeelte neemt mij een hele week in beslag en uiteindelijk komen de grote lijnen op papier te staan.”

De prediker ontmoet graag mensen. In het bos, in de winkel en in de kerk. "In Abbenbroek, en op ons hele eiland Voorne-Putten beseffen we heel goed dat we kerk in de marge zijn. Die realiteit doet me des te meer beseffen dat ik er als dominee niet alleen ben voor de meelevende gemeente, maar ook voor het dorp. Daarom probeer ik iedere zondag te realiseren dat er in de kerk mensen kunnen zitten die voor de eerste en laatste keer Gods woorden horen. Dit voorkomt dat ik onnodige drempels opwerp in mijn taalgebruik. Ook weet ik dat er ‘stiekem’ mensen thuis naar de preken mee luisteren. Dit zijn luisteraars die ik regelmatig in het dorp ontmoet maar kerkbezoek een brug te ver vinden.”


Bijzondere gebedsverhoring
Ruim een jaar geleden werd zijn gebed verhoord. “Een dorpeling kwam gebutst en in de kreukels in wanhoop naar onze kerk. Hij ontving een kerkbode met daarin een meditatie over: 'Wat moet ik doen om zalig te worden?' Dat bleek een opstapje om contact met mij te zoeken. Ik mocht hem vertellen dat er ook voor hem hoop is. Inmiddels zit hij iedere zondag bij ons in de kerk. Zijn vriendenkring begrijpt er niets van. Wat doet die man daar? Dit zijn de contacten waar ik naar verlang, zodat mensen die God niet kennen tot bekering komen.”

"Een dorpeling kwam gebutst en in de kreukels in wanhoop naar onze kerk. Inmiddels zit hij iedere zondag bij ons in de kerk"

Twee jaar geleden verhuisde Van de Weg met zijn gezin van Soest naar Abbenbroek. “Die verhuizing is heftig geweest,” geeft de predikant toe. “Ik ontving twee beroepen die als een storm de boom losmaakte. Het derde beroep uit Abbenbroek liet die boom omvallen. Alsof de Heere mij op het hart drukte om te gaan. Dat was heftig. We lieten een bestaan van ruim 5 jaar achter ons en kwamen terecht in een omgeving zonder christelijke structuren, ver weg van familie. Toch is het voor ons duidelijk dat God ons hier hebben wil. Met Hem kunnen we ieder nieuw begin aan.”

De hobby’s van Van de Weg zijn gevarieerd: lezen, vogels spotten en wandelen. “Wandelen is voor mij een soort verwerkingstijd. Soms luister ik wandelend naar een preek. Een andere keer laat ik mijn gedachten de vrije loop.” Zaterdag is voor de gelukkige vader van drie jonge kinderen “een heilige dag”, zijn enige vrije dag. 'Zes dagen zult gij arbeiden', geldt ook voor een dominee. Die vrije dag bewaak ik streng en staat volledig in het teken van het gezin. Ook quality time met zijn vrouw plant hij van tevoren. “Als ik alleen tijd vrij maak als ik eraan toe kom, komt het er meestal niet van.”

Hij verwijst nog eens naar de dorpeling die wekelijks zijn kerk binnenkomt. “Hij kwam gewoon. God heeft mij niet nodig. Als dominees staan we allemaal buitenspel. Dat is maar goed ook, want anders kan een dominee denken dat hij het zonder God kan. Ik doe wat in mijn macht ligt, maar besef dat God het onmogelijke doet. Dat betekent dat ik begrensd ben, maar Hij niet. Wat een ontspannen gedachte!”

Lees ook: Ds. A. A. F. van de Weg: "Ik zag God aan het werk, maar werd buitenspel gezet".

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Start je gratis maand!