God

11 maart 2016 door Jeffrey Schipper

"Als kerk zijn we in slaap gevallen"

"Tijdens de Reformatie en in de vroege kerk keken gelovigen uit naar Christus’ wederkomst. Dat is weggeëbd. De kerk sluimert en is in slaap gevallen," zegt ds. G. Hoogerland. Volgens de predikant van de gereformeerde gemeente in Stolwijk is het nodig dat de kerk wordt wakker geschud. In drie preken, gebundeld in ‘De Bruidegom komt!’, deelt hij een ernstige boodschap. CIP.nl zocht Hoogerland op.

U merkt op dat de kerk in slaap is gevallen. Hoe ziet u dat terug?

"De godzaligheid is afgenomen. Vaak denk ik met weemoed terug aan mijn jonge jaren. Ik heb mensen gekend die in onze ogen geen tijd zouden hebben om de Heere te zoeken, maar daar ondanks een druk gezinsleven tijd voor vrij maakten. Het moest soms op een zolder of in de kelder. En dat was niet een kwestie van even één moment op de dag apart zetten om de Heere te zoeken en vervolgens overgaan tot de orde van de dag. Nee, hun hele leven was op Hem afgestemd. Dat kom ik in deze tijd veel minder tegen. Ik denk dat het komt omdat we over het algemeen te veel met de dingen van de wereld bezig zijn. Hoe meer we met de wereld bezig zijn, hoe minder plaats er is voor God."

"Het tere gebedsleven is minder geworden. Ik hoor ook steeds minder van gebedsverhoringen," gaat Hoogerland verder. "Een oud-tante van mij wist dat mijn vader dominee moest worden. Voor haar was dit een gebedszaak. Toen hij naar het curatorium toe moest om zich te melden, werd hij ziek. De koorts bleef in de daaropvolgende periode toenemen. Mijn tante ging op haar knieën. Op een avond, rond 19:00 uur, gaf de Heere haar de zekerheid dat mijn vader beter zou worden. De volgende dag ging mijn broertje naar haar toe om te vertellen dat de koorts was verdwenen. 'Wanneer was dan de koorts gezakt?', vroeg mijn oud-tante. 'Gisteravond rond 19:00 uur,' kreeg ze te horen. Zo zou ik meer voorbeelden kunnen noemen. Ik zeg niet, dat het er niet meer is, maar ik hoor het zo weinig."
"In een waakzame kerk bloeit het geestelijke leven. Ik vrees dat omgang met God te vaak ontbreekt"


"In een waakzame kerk bloeit het geestelijke leven. Dat komt in de eerste plaats tot uiting in een nauwe wandel met God. Als ik mijn oor te luisteren leg in onze achterban, moet ik vrezen, dat de omgang met God te vaak ontbreekt. Daar sluit ik mezelf ook bij in. Daar kan ik echt bedroefd van raken."

In de bundel staat onder meer een preek over de gelijkenis van de tien maagden. Wat kunnen we van die gelijkenis leren?

"Allereerst is het goed om te weten dat de gelijkenis betrekking heeft op het koninkrijk van God. Daar hoort de wereld niet bij. De scheidslijn loopt niet tussen de kerk en de wereld, maar dwars door de kerk heen. Deze gelijkenis is dan ook een waarschuwing voor christenen. Het valt mij op dat de wijze en dwaze maagden met elkaar vermengd zijn en erg op elkaar lijken. Dat wil zeggen dat aan de buitenkant niet te zien is wie de échte kinderen van God zijn en de gelovigen die in werkelijkheid God niet kennen. In deze gelijkenis maakt de Heere Jezus Zelf onderscheid tussen het volk van God en schijngelovigen."
"De scheidslijn loopt niet tussen de kerk en de wereld, maar dwars door de kerk heen"


"Iemand kan belijdenis gedaan hebben en veel doen in de kerk, zonder dat er sprake is van ware kentekenen van geestelijk leven. Daarom wordt in dit Bijbelgedeelte opgeroepen tot waakzaamheid. We zullen ons allemaal moeten afvragen of we een wijze of dwaze maagd zijn."

U roept op om verwachtingsvol te leven. Wat houdt dit in?
"De eerste christengemeente werd gekenmerkt door een sterk verlangen naar de terugkomst van Christus. In de loop der eeuwen is dat verlangen weggeëbd. Zo waren de Middeleeuwen een hele duistere periode voor de kerk. In de tijd van de Reformatie kwam dit verlangen weer opnieuw tot leven. Als ik nu om mij heen kijk, zie ik dat dit verwachtingsvolle leven weer is weggeëbd. Vergeet niet dat Gods Geest destijds krachtiger werkte en christenen in verdrukking leefden. Vervolging versterkt het verlangen om dichtbij de Heere te zijn."

"Dat geldt ook voor mijzelf. Ik heb tijden gekend waarin het verwachtingsvolle leven heel sterk aanwezig was en aardse dingen op de tweede plaats waren gekomen. Dat waren de hoogtijden in mijn geloofsleven. Met name toen Christus aan mij werd geopenbaard. Ik moet toegeven dat ook bij mij dat verwachtingsvolle vaak zo ver weg is. We zouden moeten leven alsof de Heere op ieder moment terug zou kunnen keren. Als we dichtbij de Heere leven en een levend gebedsleven hebben, gaat daar iets van uit. Dat zal in de wereld niet onopgemerkt blijven."

Klik hier om de uitgave van ds. G. Hoogerland te bestellen.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher