Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Levensverhaal

01 juni 2015 door Dick van den Bos

"Verkeerde cd's en boeken gooide ik het huis uit"

“Ik groeide op in een ongelovig gezin. Ik was vrij onverschillig in mijn schoolperiode, maar op mijn achttiende begon ik plotseling met een ongelofelijke zoektocht naar de zin van het leven. Ik bestudeerde het boeddhisme, theosofie, het christendom, het jodendom. Ik kwam zelfs uit bij glaasjedraaien. Maar toen ik het boek Romeinen las, veranderde alles”, vertelt Frits Boekhoff, hoofdredacteur van Het Zoeklicht. Hij vertelt hoe hij na een zoektocht een zeer fanatieke christen werd.

Boekhoff zocht naar zo’n beetje alles wat ‘zingeving’ bood. Op zijn tweeëntwintigste besloot hij een selectie te maken. “Ik dacht, laat ik me gaan beperken tot het christendom, de islam of het jodendom. Ik ben de Koran toen gaan lezen en bezocht islamitische leerhuizen. Ik zag de islam als een zeer serieuze optie.”
"Ik zag de islam als een zeer serieuze optie."

Romeinen
“Totdat ik via de filosofen bij vader Augustinus uit kwam en de Belijdenissen van Augustinus ging lezen. Daar stonden citaten uit Romeinen dat niemand goed doet, zelfs niet één. Dat was voor mij een bliksemschicht. Ik besefte dat je dit nergens anders tegen kwam. Elke religie zegt dat je goed kunt zijn en daarmee een walhalla kunt verdienen, of op kunt gaan in de kosmos. Dat je intrinsiek slecht ben, zegt alleen de Bijbel.”

“Ik dacht: ‘Ja dit is gewoon waar!’. Als je in de geschiedenis kijkt blijken mensen steeds dezelfde fouten te herhalen en slagen we er nooit in om het kwaad uit de wereld te halen. Dit kwam extra dichtbij toen ik uitgezonden kon worden naar Libanon in 1979. Ik bedacht me: zullen we hier ooit echt vrede kunnen krijgen? Nee, zelfs de VN kan het niet voor elkaar krijgen om wereldvrede te bereiken. En al leven er vijf miljard Boekhoffen op deze wereld, dan geloof ik dat er nog steeds geen vrede is. Helaas.”

“Het was voor mij zo duidelijk, dat ik gestopt ben met het lezen van de Koran en de joodse geschriften. Ik besefte dat de Heere Jezus mij wilde gebruiken en dat ik gedoopt moest worden. Ik ging Bijbelstudies volgen en Bijbelse boeken lezen. Via familie kwam ik bij de Vergadering der gelovigen terecht. Daar heb ik Christus gevonden en het veranderde mijn leven!”

Radicaal
“Het was meteen alles of niets. Ik werd heel radicaal. Alle verkeerde cd’s, boeken en stripboeken heb ik het huis uit gegooid. Ik ging bidden, lezen en vasten. Elke Bijbelstudie die er maar was, bezocht ik. Mijn vrouw had het niet zo makkelijk in die tijd. Ze leerde me kennen als een ‘zoeker’, maar nu was ik een fanaat geworden.”

“Ik kreeg andere hobby’s, werd geïntrigeerd door het Bijbellezen en ik schreef de Bijbel zelfs van Genesis tot Openbaring over.” Boekhoff herinnert zich een moment dat hij aan het biljarten was op een opleidingsinstituut. “We moesten daar overnachten. Iemand miste tijdens het biljarten een punt en riep: ‘Jezus Christus.’ Op een gegeven moment miste ik ook een punt en ik riep: ‘Boeddha’. Iedereen keek me raar aan. Ik zei: Als ik hartgrondig Boeddha roep kijk je me raar aan, terwijl het normaal is om Jezus Christus te zeggen. Ik was fanatiek. Het liefst wilde ik ontslagen worden voor de Heer. Dan zou ik me een goede martelaar voelen.”
"Het liefst wilde ik ontslagen worden voor de Heer. Dan zou ik me een goede martelaar voelen."

Ook nodigde Boekhoff de Bijbelkring bij hem thuis uit, terwijl zijn vrouw nog niet geloofde. “Dat was wel ongemakkelijk voor haar. Ze had niet zoveel met het geloof en dan komen er meteen veel enthousiaste christenen over de vloer. Gelukkig kwam ze een jaar later ook tot geloof en konden we samen veel tijd besteden aan gebed en de Bijbel. Het zorgde ervoor dat ons leven inhoud kreeg.” Maar zijn enthousiasme ging soms wel ver, vertelt Boekhoff achteraf. 

Meer tactvol
Hij denkt nu op sommige punten anders. “Het radicale christendom spreekt me nog steeds erg aan. Maar het is ook goed om in Christus tactvol te zijn. Daar ontbrak het aan. Ik moet volgens de Bijbel ook respectvol zijn naar mijn baas. Ik ging teveel ten koste van alles voor mijn geloof, het is de vraag of God dat van je vraagt.”

“Ook was ik zwart-wit naar familieleden toe. Ik zei: ‘Jij moet ook geloven.’ Nu kijk ik meer naar de omstandigheden waarin iemand zit en wacht ik op het juiste moment. Ik wil mensen ook meer liefde geven. Dat betekent niet dat ik het niet iedereen gun. Ik heb een groot verlangen dat de familie tot geloof komt. Ik wil dat ze delen in dezelfde hoop als wij.”

“Als je naar het journaal kijkt geeft dat geen enkele hoop. Mensen worden alleen maar depressief van het nieuws. Daarom zijn we bezig om namens Het Zoeklicht de boodschap van hoop te laten klinken. Dit willen we met andere christelijke organisaties doen. Hoewel christenen kunnen verschillen over de opname of de wederkomst, erkent elke christen dat alles nieuw wordt. Die hoop hebben we en de wereld snakt daar naar!”

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Bekijk onze abonnementen.