Nieuws

28 april 2015 door Shehera Vega Sánchez

Abdallah en Dawoed overleefden als bootvluchteling

Daar zit ik. Op hun kamer, met een kop Syrische koffie. Een lekkere sterke bak, met veel suiker. Abdallah ken ik van het sporten met de jongensclub. ‘Waarom doe jij eigenlijk aardig tegen ons, Jaap?’ krijg ik gelijk als vraag. Om daarna gelijk te vertellen over zijn lange reis naar Nederland. 

Google maar eens op Syrië. Er is veel verwoest, zo ook het huis van Abdallah. Hij had geen plek meer om te wonen en besloot om te vluchten naar Europa. ‘Waarom ben je niet met je hele familie naar Nederland gekomen?’, vraag ik hem. Op zijn kamer zitten alleen zijn neef en oom, 3 mensen uit drie verschillende gezinnen. In gebroken Nederlands legt hij het uit. Ik schrik hiervan, al laat ik dat niet merken.
‘Als mijn hele gezin gaat vluchten en de boot zinkt, is iedereen dood. Als wij dood gaan, is er nog familie in Syrië’. Ik begrijp de gedachte wel, risico spreiden. Maar wel heftig! Hij is geselecteerd, waarschijnlijk omdat hij de meeste overlevingskansen zou hebben. Of hij wist wat hem te wachten stond? ‘Nee, natuurlijk niet Jaap’.

Een paar dagen geleden vertelde Dawoed uit Eritrea me dat hij een lange reis had gehad. Een tijdje in Sudan gewoond. ‘Daar is het leven moeilijk Jaap’, vertelt hij me in eenvoudig Engels. Ik weet dat daar geen opvang is, maar wel veel vluchtelingen zijn.  

Met een pickupvrachtautootje ging hij door de Saharawoestijn. Drie dagen lang, zonder eten en met 1x een slok water. En dat voor 3000 dollar. ‘Als we uit de laadbak zouden vallen, rijdt de auto door’, vertelt Dawoed. Hij laat me foto’s zien. In zijn land zag hij er gezond uit. Halverwege de reis was hij mager. Een concentratiekampgezicht. Na de woestijn ging hij door naar Libië. ‘Ik heb geprobeerd te werken, echt waar! Maar ik mocht schoonmaken voor 1 dollar per dag. Ik was blij, maar mocht 2 dagen later niet meer werken’. 

Mensensmokkelaars verdienen 6 tot 7 miljoen per jaar, was een inschatting die ik pas hoorde. De overtocht kostte Dawoed zo’n 7000 dollar. Hoe hij aan dat geld kwam? Zijn familie dacht al dat hij dood was. Toen hij plotseling belde, heeft hij zijn ouders gevraagd om dit bedrag te verzamelen. ‘Op de boot was ook moeilijk Jaap. Elke dag wachten of we kunnen gaan. De zee moet rustig zijn en de andere mensensmokkelaars moeten geen tegenactie begonnen zijn.’ In het huis waar hij moest wachten, was 1 WC voor 100 mensen. Je kon soms een zitplekje op de grond vinden om te slapen.

Zowel Dawoed als Abdallah kappen dan opeens het gesprek af. ‘het is moeilijk om erover te praten’, had Abdallah gezegd. Zeker in het Nederlands. Dawoed vond de rest van zijn verhaal te heftig. En toen begon hij met het stellen van een aantal vragen: ‘Jaap, heb jij wel eens lang zonder drinken gezeten? Dacht jouw familie wel eens dat je dood was? Heb je gevochten met een mes, op leven en dood?’

Nee, mijn moeder dacht hooguit dat ik een keer de weg kwijt was.
Wat ik wel weet, is dat we in Nederland vluchtelingen vaak zien als óns probleem. Er zijn mensen nodig die hun problemen zien, niet die hen als probleem zien.

Jaap van de Kamp werkt met asielzoekers, via Stichting Gave. Zie voor meer ervaringen www.jaapvdkamp.nl

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher