God

16 maart 2015 door Rik Bokelman

"Ik zie veel misgaan tussen jongeren en ouderen"

In november 2011 verscheen 'De hunkerende generatie', een boekje van EH-directeur Els van Dijk. In dit werk gaf zij een schets van de leefwereld van jongeren. Inmiddels zijn er ongeveer 10.000 exemplaren van verkocht en is er de afgelopen tijd gewerkt aan het vervolg: 'Oefenen in verlangen'. Op 10 april wordt dit boekje tijdens het gelijknamige symposium gepresenteerd. CIP.nl sprak met Van Dijk. 

Wat is de kern van uw nieuwe boekje? 
"In ‘Oefenen in verlangen’ gaat het om diverse aspecten van ‘verlangen’. Allereerst het verlangen naar God. Als opvoeders en begeleiders zelf vrije mensen zijn die rust hebben gevonden in God, kunnen zij vervolgens beschikbaar zijn voor de jongeren die aan hen zijn toevertrouwd. Dan kun je een echt verlangen hebben naar een werkelijke ontmoeting met hen. Een ontmoeting met een jongere is zo belangrijk omdat zij zich dan gekend en gezien mag weten. Dat is de basis om samen op te trekken, de volwassenheid in. Opvoeders mogen jongeren perspectief bieden en hen meenemen in lonkende vergezichten, om hen uit te dagen zelf van betekenis te zijn op deze aarde. Hoe wil je een fakkeldrager zijn van het Koninkrijk van God, is dan de vraag? Die vraag zouden ouders kinderen moeten meegeven."
"Mensen snakken ernaar om gekend en gezien te worden in ‘real life’"

"Om Bonhoeffer te citeren: ‘We moeten het aandurven aanvechtbare dingen te zeggen als daardoor de vitale vragen maar aan bod komen.’ Volwassenen moeten de vindingrijkheid én het lef hebben om zulke belangrijke vragen te stellen aan jongeren."

Waarom gaat dit thema u zo aan het hart? 
"Dit thema raakt mij aangezien ik zoveel mis zie gaan tussen generaties; tussen jongeren en volwassenen. Er is vaak wederzijds onbegrip tussen die twee groepen, dat echt niet nodig is. Veel volwassenen begrijpen de virtuele werkelijk van jongeren niet, terwijl jongeren volwassenen – als ik het generaliserend zeg – serieus en saai vinden."

"Dat onbegrip heeft ermee te maken dat vaak niet goed gekeken en geluisterd wordt naar elkaar. Jongeren luisteren vaak niet goed naar ouderen en andersom. Dat wordt in veel gevallen veroorzaakt door de overprikkelde cultuur waarin we leven en de drukke agenda’s die afgewerkt moeten worden. Daardoor kom je er niet aan toe om echt je te verdiepen in de ander. Als er een werkelijk verlangen naar de ander is, zijn er bijzondere ontmoetingen mogelijk, is mijn ervaring. Mensen snakken ernaar om gekend en gezien te worden in ‘real life’."
"Mensen snakken ernaar om gekend en gezien te worden in ‘real life’"
 
Wat staat er op het spel?
"We hebben in deze wereld te maken met zoveel zouteloze mensen. Er zijn relatief weinig mensen te vinden die echt Jezus’ handen en voeten willen zijn. Daarmee loop je het risico dat generaties hun doel missen, kerken blijven steken in ‘kerkje spelen’. Daardoor komen zowel de jonge generatie als de oudere generatie niet toe aan waar ze toe geroepen zijn in het Evangelie."

Dat doel missen kan ook snel plaatsvinden in het onderwijs. Scholen zijn volgens Els van Dijk vaak gericht met opbrengst gericht werken. "De vormende aspecten die zo essentieel zijn voor jongeren worden dan al snel verwaarloosd. We zijn te weinig bezig met het creëren van werkelijke gemeenschappen. We weten niet hoe we die moeten creëren. Terwijl de werkelijke ontmoeting uitgangspunt is om te durven en te kunnen leven. Daarmee bedoel ik dat je verder kijkt dan wat je met je zintuigen waarneemt. Uiterlijk waarneembaar gedrag van jongeren kan irritant zijn en bijvoorbeeld beoordeeld worden als lui en onverschillig, maar meestal zit er iets heel anders onder. Kun je als opvoeder daarbij komen, is de vraag. Het gaat om de ontmoeting van hart tot hart."

Wat merkt u daarvan op de Evangelische Hogeschool? 
"Op de Evangelische Hogeschool zie ik dat ‘het ideaal’ gerealiseerd kan worden. Door de manier waarop het onderwijs georganiseerd is en door de persoonlijke begeleiding die we bieden, worden studenten echt gekend en mogen we met hen van-hart-tot-hart spreken over de essentiële dingen van het leven. Als je investeert in mensen kunnen er zulke prachtige dingen gebeuren en dan is er absoluut geen sprake van een generatiekloof!"

Ten slotte, als er één ding is wat de Kerk nodig heeft, wat is dat dan?
"Verlangen! Verlangen naar God, verlangen om het Koninkrijk van God gestalte te geven op de plaats waar we mogen leven, verlangen naar een (geloofs)gemeenschap waar we elkaar mogen liefhebben en wederzijds van betekenis mogen zijn voor elkaar."

Het symposium 'Oefenen in verlangen' vindt op 10 april plaats in Amersfoort. Meer info vindt u hier.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher