Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

30 januari 2015 door Rik Bokelman

Vier fouten die sprekers maken aan het einde van hun preek

Preken is een vak apart. Om 30 tot 40 minuten op zo'n manier te spreken dat je mensen boeit, iets leert en motiveert is een hele klus. Geen spreker is daarom uitgeleerd. Schrijver Jane schrijft op zijn website Preaching Donkey (omdat God zelfs een ezel als prediker kan gebruiken) over vier fouten die sprekers maken aan het einde van de preek. Sprekers: doe er je voordeel mee! 

1. Te abrupt eindigen
"In het echte leven geven we elkaar hints om duidelijk te maken dat het gesprek afgelopen is. We lopen niet zomaar weg wanneer we denken dat ons gesprek over is. We bereiden iemand voor op het einde van het gesprek." Een preek is ook als een gesprek. Te abrupt eindigen geeft mensen om die reden het gevoel alsof je in een auto zit en keihard op de rem trapt. Het geeft een onprettig unheimisch gevoel. "Laat mensen duidelijk weten dat je gaat eindigen." 

2. Te langzaam eindigen
Hoe vaak heb je het meegemaakt dat de predikant zei: 'En voordat we gaan afronden...' en vervolgens nog een kwartier bezig was? Vaak wekt dat frustratie op bij mensen. Dat komt omdat mensen erop willen rekenen dat als de predikant zegt dat hij gaat afronden, hij dat ook echt doet. "Als je maar blijft doorgaan op het einde van de preek dan is dat een van de meest effectieve manieren om ervoor te zorgen dat mensen je preek niet onthouden." 

3. Te veel herhalen
Omdat sprekers hun punt duidelijk willen maken willen ze aan het einde van de preek hun belangrijkste punten herhalen. Daar schieten veel mensen in door. Veel sprekers gebruiken de laatste 5 minuten om te herhalen wat ze in de afgelopen 30 minuten hebben gezegd. Jane: "Daar heb je niet zo veel aan. Gebruik je einde om je punt te maken, de toepassing, de call-to-action, de uitdaging, en om mensen voor een laatste keer te bemoedigen." Dat is enorm belangrijk. Want: "Het einde van je preek bepaalt of mensen je preek zullen onthouden." 

4. Geen call-to-action
Het is mooi om van alles en nog wat over de Bijbel te zeggen en mensen dingen te leren, maar uiteindelijk willen mensen weten hoe ze je preek kunnen toepassen. Vaak wordt dat niet verteld. "Wat een preek anders maakt dan bijvoorbeeld een lezing is dat je een call-to-action hebt. Je probeert als spreker mensen ergens toe te motiveren; om anders te leven, om anders te denken, om iets te ondernemen." Om die reden is het goed om je bij iedere preek af te vragen: "Wat wil je dat mensen hier in hun leven mee doen? Hoe moeten ze reageren?" Benoem dat aan het einde van het leven zodat je mensen iets geeft waar ze in de praktijk van hun leven iets mee kunnen.

Reacties

Wat een vreemde zin: 'Benoem dat aan het einde van het leven zodat je mensen iets geeft waar ze in de praktijk van hun leven iets mee kunnen.' Je zou zeggen dat ze aan het eind van hun leven daar niet zoveel meer aan hebben. Maar het zal wel een verschrijving zijn :-)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Error: could not load events
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Start je gratis maand.