Dit artikel is nu opgeslagen in je
dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.
Nieuws
30 april 2014
door
Jeffrey Schipper
Predikant zwijgt niet langer over eigen homoseksualiteit
"Van verschillende kanten klinkt met enige regelmaat de oproep om binnen de gereformeerde gezindte het zwijgen over en het taboe op homoseksualiteit te doorbreken. En terecht! Ik hoop met dit schrijven daaraan een kleine bijdrage te kunnen leveren." Ds. D. Burggraaf pleit er op
zijn eigen website en in het
Reformatorisch Dagblad voor om niet langer te zwijgen over homoseksualiteit. "De nood die ik in de contacten met sommige worstelende reformatorische jongeren proef, is ronduit schokkend."
"Gisteren was het precies 69 jaar geleden dat kamp Dachau door de geallieerden werd bevrijd. Enige tijd geleden bracht ik een bezoek aan dit voormalige concentratiekamp." Later in het verhaal legt de emeritus-predikant, aangesloten bij de Hersteld Hervormde Kerk (HHK), uit waarom hij zijn commentaar als volgt begint. Hij zag een Duitse poster met de tekst 'Homosexuelle'. "Op de achterkant van de poster staat een toelichting te lezen. Kort gezegd komt het erop neer dat homo’s door de SS bijzonder werden gechicaneerd. Weg privileges! In plaats van beschutting vanwege het ambtsgewaad zou een roze driehoek mijn deel geweest zijn. Daarmee was ik dan meteen in één van de onderste gevangenenklassen beland. En de kans op overleven nihil."
Schokkende worstelingen"Hoe nu verder? Gewoon zoals altijd, want er is op dat moment niets in mij wat er aan denkt om ook maar iets hiervan wereldkundig te maken. De maanden na Dachau kom ik echter in aanraking met een aantal schrijnende verhalen van reformatorische jongeren die met hun identiteit en hun gevoelens worstelen. De nood die ik in deze contacten proef, is ronduit schokkend. Mensen weten zich vaak geen raad met hun gevoelens. Sommigen worden erdoor zelfs de wanhoop ingedreven. Onbeschrijflijke diepten komen voorbij. Ze moeten er doorheen, maar hoe? Soms blijft men er in steken. Alléén!"
Burggraaf: "Van verschillende kanten klinkt met enige regelmaat de oproep om binnen de gereformeerde gezindte het zwijgen over en het taboe op homoseksualiteit te doorbreken. En terecht! Ik hoop met dit schrijven daaraan een kleine bijdrage te kunnen leveren. Niet voor mezelf, maar in de eerste plaats voor al die naamloze worstelaars – ook onder ons – die zichzelf vaak geen raad weten en zich in hun eenzame strijd van alles en iedereen verlaten voelen." Tegen hen zegt hij tenslotte twee dingen: 1. Doe jezelf geen kwaad. 2. Het is niet goed, dat de mens alleen zij. "Daarom mogen het zwijgen en de eenzaamheid doorbroken worden."
"Mijn bezoek aan Dachau kreeg met dit alles een ongekende dimensie. Het verleden sprak en bood lessen voor het heden. Wat de toekomst brengt? Wij weten het niet, maar moge het Zijn hand zijn, Die leidt en beschermt."
Lees
hier zijn volledige commentaar.
Deel dit artikel op:
Stitcher
