Nieuws

23 april 2014 door Rik Bokelman en Dick van den Bos

"God beproefde me niet boven mijn krachten"

“Elf jaar geleden overleed mijn man door een motorongeluk en een moeilijke rouwperiode volgde. Waar ik in die tijd écht behoefte aan had – en wat er niet was – is een boekje over rouwverwerking. Er waren wel dikke boeken, maar in die situatie heb je de puf niet om dat te lezen. Daarom heb ik nu zelf een klein boekje geschreven”, zegt Alinda Bol, schrijfster van het boek ‘Woorden van troost’. Op praktische wijze wil ze hiermee mensen ondersteunen die in een rouwproces zitten.

Een rouwproces is volgens Alinda erg grillig. “Het is niet zo dat je de hele dag aan het huilen bent. Dat kan ook niet. Soms gaat het beter, maar is het ineens heel confronterend als je een bord minder op tafel legt of dat je man niet meer naast je in bed ligt. Je gaat door vijf rouwfases heen. Eén ervan is ontkenning: je legt bewust tóch een extra bord op tafel om de realiteit niet onder ogen te zien.”
Na de ‘officiële’ rouwperiode volgt er een volgende moeilijke fase: het onder de mensen zijn. “Ik had een eigen boekenwinkel in een dorp waar mensen erg begaan zijn met elkaar. Toen ik voor het eerst weer in de boekwinkel stond, was dat best wel moeilijk. Mensen vragen hoe het met je gaat. Ik wilde niet zeggen: ‘Het gaat niet goed’, want dan krijg je een heel gesprek en daar had ik ook weinig behoefte aan. Toen kreeg ik een tip: geef korte antwoorden. Ik zei dan: ‘Het gaat de ene keer beter dan de andere keer’. Dat soort tips zet ik in het boek.”

Kaars aansteken
“In een proces van rouwverwerking heb je vooral steun aan mensen in de binnenste kring. Je diepste vrienden en familieleden. Het is een muur die God om je heen heeft geplaatst. Als je dreigt te vallen, vangen zij je op.” 

Alinda heeft meer tips voor rouwverwerking, die uitgebreid in haar boekje staan. “Wat echt belangrijk is: neem tijd om te rouwen. Zorg ervoor dat je opknapt. Ik heb na een tijdje m’n werk opgepakt en ik merkte dat het me hielp. Maar doe het niet overhaast! Ook zelfmedelijden is beter om te vermijden. Verder vind ik het persoonlijk fijn om open te zijn. Ik herinner me de eerste oud en nieuw na de dood van mijn man Jaap. De familie van hem was daar ook bij – ik heb een goede band met hen. Ik wist dat mensen zich een beetje opgelaten voelden.”

“Ik gooide het meteen open en zei: ‘Ik wil graag een kaars aansteken ter nagedachtenis van Jaap.’ Ik had gewoon behoefte om in ieder geval zijn naam te noemen. Dat was heel goed. De spanning was daarmee ook gewoon weg. In 2006 leerde ik mijn huidige man kennen. Maar ook nu noem ik de naam van Jaap bijna dagelijks. We gaan er heel open en ontspannen mee om.”

Terugkijkend ziet Alinda dat God duidelijk bij haar was in de tijd van rouw. “Ik was vorig jaar november op een vrouwenweekend van Eva. Daar moest elke vrouw een blaadje trekken met een tekst erop. Op mijn blaadje stond: ‘God zal niet toelaten dat je boven je krachten beproefd wordt’. Heel bijzonder dat ik dat blaadje kreeg, zo zie ik het achteraf echt. God heeft me rijk gezegend met een positief karakter. Hij achtte me sterk genoeg om dit te dragen. Ik heb ervoor gekozen om die tekst in mijn boekje te zetten. God is enorm goed voor me geweest!”

Bestel het boek.

Word vriend van CIP.nl en ontvang een dvd of boek

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher