Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Nieuws

14 maart 2013 door Redactie

Moeten we blij zijn met de nieuwe paus?

Voor protestanten zijn, wat een nieuwe paus Franciscus betreft, vooral twee vragen van belang: hoe staat hij tegenover de Joden en de staat Israël en hoe staat hij tegenover de protestantse kerken? Wat het eerste betreft: kardinaal Bergoglio heeft goede connecties met de Joden in Argentinië (het land telt 200.000 Joden) en toonde grote sympathie met hen na een zeer zware aanslag op de Joden in 1994. Begin 21e eeuw werkte Bergoglio samen met joodse organisaties in de strijd tegen de armoede. Bergoglio heeft nauwe contacten met het Latijns-Amerikaanse Joodse Congres. Dat alles geeft goede hoop voor de toekomst.

Wat het tweede betreft: (a) paus Franciscus is een jezuïet en de jezuïetenorde is een product van de Contrareformatie: de grote katholieke tegenactie tegen de Reformatie. De orde was echter niet primair opgericht om de protestanten te bestrijden, maar om zieken te verzorgen. (b) In Zuid-Amerika is een geweldige leegloop gaande uit de Rooms-Katholieke Kerk naar de evangelische kerken. Dat is niet per se alleen maar gunstig (net zo min als de uitloop uit de PKN naar evangelische gemeenten). Ik ben benieuwd hoe de nieuwe paus daarin zal staan. Het schijnt dat hij bij gelegenheid protestantse voorgangers gezegend heeft. Ook schijnt hij als bisschop benadrukt te hebben dat het geloof niet alleen een zaak is van vormen en tradities (hoe belangrijk ook), maar ook van persoonlijke geloofsbeleving. Als jezuïet zou hij precies kunnen doen wat de jezuïeten in de zestiende eeuw al deden: de Rooms-Katholieke Kerk nieuw leven inblazen. Niet: de evangelischen de kerk uit, maar het evangelie de kerk in.

Tot het evangelie behoort ook het omzien naar de armen en zwakken in onze samenleving. Wat dat betreft heeft het eerste optreden van paus Franciscus een geweldige indruk gemaakt: hij is een nederige, bescheiden man, die dicht bij de mensen staat, een pastoraal mens, wiens hart heel sterk uitgaat naar de kwetsbaren. Zijn naam – een vernoeming naar Franciscus van Assisi – is wat dat betreft een veelbelovend programma. Het gaat in het geloof niet alleen om de verticale relatie, om het persoonlijk zielenheil, maar ook om de horizontale relatie: naar de medemens toe, vooral de verschoppelingen van deze aarde. Wie zijn naaste niet liefheeft, heeft God niet lief.

Ook Joden en protestanten mogen ten aanzien van deze paus grote verwachtingen koesteren, zo lijkt me. Ik ben vooral benieuwd of hij (in tegenstelling tot Benedictus XVI) de protestantse kerken als echte kerken zal willen aanvaarden. Ik bid hem alvast Gods zegen toe.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen