"Gebruik van gaven Geest drijft christen uit comfortzone"

03-03-2013 door Jeffrey Schipper
"Door te streven naar de gaven van de Geest worden we geprikkeld om onze geestelijke comfortzone los te laten. We kunnen midden in het kerkelijk leven staan en toch binnen onze eigengemaakte 'veilige' grenzen gewoon door leven," zegt ds. J. Breman desgevraagd over de gaven van de Geest. "Maar in de kracht van de Heilige Geest leven vanuit het Koninkrijk van God heeft als gevolg dat we onze eigen comfortzone los leren laten. Radicale verkondiging van het Koninkrijk der hemelen  brengt strijd met zich mee, een strijd die zich zowel in de individuele christen als in de christelijke gemeente afspeelt."

"De gaven van de Geest die we nodig hebben om binnen het lichaam van Christus te functioneren, zijn voor ons allemaal verkrijgbaar," vervolgt Breman. "Dat wil niet zeggen dat iedereen elke gave levenslang krijgt en elk moment kan en moet gebruiken. Denk aan een chirurg die op de operatiekamer een patiënt opereert. De chirurg krijgt tijdens de operatie allerlei instrumenten aangereikt. Als hij klaar is met opereren, worden die materialen weer terug in een doosje gedaan. Zo werkt het ook met het gebruikmaken van de Geestesgaven. Als we ze ter wille van het Koninkrijk van God nodig hebben, mogen we er in ootmoed om vragen. Wie het gevraagde ontvangt, moet er ook gebruik van maken. Door Geestesgaven niet beschikbaar te stellen voor een bepaald aantal personen, bewaart God ons bovendien voor hoogmoed."

Wat is het doel van het toepassen van de gaven van de Geest?

"Dat de Heere Jezus verheerlijkt wordt en dat de wereld in reactie daarop zal geloven. Om en voorbeeld te geven: orgel spelen is een talent. Orgel spelen wordt een gave wanneer iemand door middel van zijn of haar orgelspel anderen tot of dichterbij de Heere Jezus brengt. Met andere woorden: de Geest is uiterst missionair. Er zijn ook mensen die zeggen: het ontvangen en beoefenen van de gaven van de Geest brengt ons terug op het niveau van ons originele mens-zijn van vóór de zondeval. Ook daar zit wat in. In ieder geval borrelen de gaven van de Geest niet op uit ons door de zondeval aangetaste hart en leven. Aan het ontvangen van de gaven gaat de inwoning van de Heilige Geest in ons hart vooraf."

Maar hoe zit het nou bijvoorbeeld met een gave als spreken in tongen?

"Als het over tongentaal gaat, zou ik de apostel Paulus willen naspreken. Dit is in de eerste plaats een gave voor je persoonlijk geloofsleven. Ik zou deze gave bepaald niet als eerste noemen waarnaar we in het lichaam van Christus mogen streven. Als ik puur voor mezelf spreek: ooit heb ik deze gave mogen ontvangen. Dat gebeurde na een teleurstellend gesprek over geestelijke zaken, waar ik nogal onderste boven van was. Gods Geest bemoedigde mij en deed mij op mijn studeerkamer in tongen spreken. 'Als een geschonken wapen in de geestelijke strijd', zei de Geest erbij. Tot mijn schande ontdek ik telkens weer dat ik te weinig gebruik maak van dit wapen. In tongen bidden is namelijk net zoiets als 'gewoon' bidden. Je kunt het doen en je kunt het nalaten."

In het onderwijs naar de gemeente toe, leg ik overigens veel meer nadruk op de gave van profetie. Dat doet Paulus ook. "In 1 Korinthe 14 maakt Paulus duidelijk dat een gehele gemeente zou kunnen profeteren. Het is dus een gave waar elke christen zich naar mag uitstrekken. Zo 'bijzonder' is profetie namelijk niet. Dat wil zeggen: alle in Gods Woord (1 Kor. 12, Rom. 12, Ef. 4, 1 Petrus 4) genoemde gaven zijn tegelijkertijd bijzonder en gewoon. De Heilige Geest kan boven onze manier van denken en doen uitgaan. Dat is bijzonder maar in het christelijke leven ook een normale gang van zaken."

Stel: ik ben een christen en heb niet het verlangen om te streven naar de gaven van de Geest, zoals aangegeven in 1 Kor. 14:1. Leef ik dan als christen onder de maat?

"Dat zou kunnen betekenen dat je met het schema van deze wereld meegaat in plaats van dat je wandelt met Christus. Als je niet uit je eigen gekozen comfort zone wilt komen, zal de Heilige Geest je ook geen gaven kunnen schenken. Dat zou nog contraproductief werken."

Met grote instemming verwijst ds. Breman naar het boek De gereedschapskist van de Heilige Geest van ds. M. M. van Campen. "Zijn conclusie is dat de kerk onvoldoende gebruikt maakt van wat God gegeven heeft. Daar ben ik het mee eens. We zullen ten eerste moeten erkennen dat we het zelf niet kunnen. Wel moeten we ervoor waken dat hierover niet te generaliserend gesproken wordt. God is wel degelijk bezig. Vijf jaar geleden kwam ik in deze gemeente terecht. Toen kwam er iemand naar mij toe die een visioen had gekregen, maar het niemand had verteld. In een gemeente met een reformatorisch achtergrond is men zulke dingen niet zo gewend. Met andere woorden: Gods Geest is werkzaam, maar Zijn werken moeten ook doorverteld worden."

Word vriend van CIP.nl! Klik hier.


Discussie over "Gebruik van gaven Geest drijft christen uit comfortzone"
Reacties uitzetten op CIP.nl? Klik hier!