Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Nieuws

14 januari 2013 door Redactie

Franca Treur: "Er wordt niet meer over mij gewaakt"

Het was een bevrijding om te stoppen met geloven in God. Dat zei Franca Treur in 'Adieu God'. "Dat had te maken met het specifieke donkere geloof waar ik vandaan kwam." Het was een geloof vol restricties en regeltjes. Ze mocht niet op zondag iets kopen, niet naar de film, "je mocht niet denken dat je een goed christen bent, want dan heb je het zelf gedaan... Het moet je gegeven worden." Ook mocht je niet van jezelf zeggen dat je "bekeerd bent".

Franca Treur werd in één klap beroemd door haar succesvolle debuutroman ‘Dorsvloer vol confetti’ (2009). Dat vertelt het verhaal van de twaalfjarige Kathelijne uit Zeeland, die opgroeit in een reformatorische wereld. Het boek - meer dan 150.000 keer verkocht - is verweven met haar eigen levensverhaal. Franca Treur is vandaag de dag geen christen meer. "Ik bad vooral vanwege de zonden die ik gedaan had. Ik had alleen niet het gevoel dat het gebed aankwam. Soms wel, maar ja, dat kun je ook zelf oproepen door er zelf veel mee bezig te zijn." God mag volgens haar wel wat "duidelijker antwoord geven", wanneer er gebeden wordt.

Naar eigen zeggen is Franca "netto gelukkiger geworden" nu ze niet meer gelooft in God. "Ik heb een authentieker lever. Het past beter bij mij dan regels volgen die andere mensen hebben bedacht. Ik heb meer vrijheid." Ze zou om die reden Tijs van den Brink en andere mensen aanbevelen niet meer te geloven in God. "Als mensen over Jezus praten, dan zeggen ze: 'Voor mij is Hij iemand....'" Met andere woorden: mensen bedenken God zelf. "Juist bij Jezus, die is door mensen, als je de evangeliën leest, opeens tot God gemaakt; Hij is de koning van de joden. Er werd met palmtakken gezwaaid. Vervolgens zagen ze: we hebben Hem wel, maar hoeven Hem niet meer. Toen hebben ze 'm vermoord. Dat vind ik een mooie metafoor hoe wij over God denken. We maken een God en dan als we er klaar mee zijn, dan vermoorden we hem weer. Dat is de ontwikkeling die ik heb doorgemaakt."

Toen Franca Treur belijdenis deed in de kerk, twijfelde ze al. "Ik kon niet meer terug voor m'n gevoel om belijdenis te doen.. Ik zat al helemaal in de molen, in de groep. Ik zat de laatste weken al in de stress. Ik wilde geen scene maken." Toch denkt Franca wel dat mensen een gen hebben voor geloof. "Iedereen heeft er moeite mee dat het leven zinloos is. Iedereen wil graag dat het leven iets betekent. Het is moeilijker om daar mee om te gaan zonder geloof." Door geloof los te laten heeft ze geen "vast vertrouwen" meer, "dat er over mij gewaakt wordt," aldus de schrijfster. "Dat heb ik niet meer."

Word vriend van CIP en ontvang drie boeken!

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen