Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Nieuws

10 juli 2012 door Patrick Goede

Wat doet u in de wachtrij?

Een Syrische christen ging naar de bank om geld te pinnen. Bij de bank stond een lange rij wachtenden om naar binnen te kunnen. Terwijl hij in de rij aansloot, groeide het verlangen in zijn hart om deze mensen over zijn christelijke geloof te vertellen. Hij bad stilletjes om wijsheid. Na het gebed stapte hij uit de rij en liep naar voren. Hij pakte een nieuwe testament uit zijn tas en hield het omhoog zodat iedereen het kon zien. Daarop riep hij: ‘Dit is het Evangelie, het Woord van God en het betekent eeuwig leven voor jullie. Wie wil het lezen? Als je er één wilt hebben, krijg je er gratis één van me mee.’ Tot zijn verbazing kon hij alle twintig boekjes uitdelen, die hij in zijn tas had.

 

Ik vind het een opmerkelijk verhaal van iemand die twintig boekjes bij zich draagt en klaar is om het Evangelie uit te dragen. En ik ben verbaasd dat hij het durfde om te spreken en dat twintig van zijn landgenoten zijn aanbod accepteren. En dat in een land waar zulke vreselijke dingen plaatsvinden!

 

We horen en lezen over de kritieke situatie in Syrië met 500.000 inwoners, die in eigen land op de vlucht zijn geslagen en 80.000 die naar het buitenland zijn gevlucht en ruim 10.000 doden. En er zijn duizenden die hun baan en inkomsten verliezen door het geweld.

 

Christenen uit Homs en Al-Qusayr, steden vlakbij de grens met Libanon, vluchten naar Damascus. Daar bevolken ze leegstaande flats in arme wijken. Families delen woonruimte en huur om de kosten te delen. Een oudere vrouw van deze groep kijkt verdrietig voor zich uit en schudt haar hoofd. Ze zegt tegen een kerkleider die langs komt om naar hun verhaal te luisteren: ‘We groeiden met ze op. Hoe is het mogelijk? We leefden met elkaar en groeiden samen op.’ Ze omschrijft hoe buren hen wegjoegen omdat ze vonden dat ze de oppositie niet genoeg steunden. Een andere vrouw vertelt dat bijna alle christenen gevlucht zijn uit Al-Qusayr. ‘Ons huis is in beslag genomen door het oppositieleger. Als we ons eigen huis bellen, nemen zij de telefoon op en zeggen dat zij er nu wonen’.

 

Ik moet er niet aan denken dat mij zo iets zou overkomen. Ineens alles wat je hebt, verliezen en een toekomst ingaan zonder enige zekerheid en in afhankelijkheid van anderen voor je eten en drinken. Terwijl ik dit laat bezinken, besef ik hoe erg het is wat er achter de schermen in Syrië gebeurt.

 

Ondertussen zit de Syrische Kerk niet stil. En Open Doors ook niet, want we werken samen met de plaatselijke kerken om hulp te bieden aan de gevluchte christenen in Damascus en andere plaatsen. Ruim zeshonderd gezinnen in Damascus, Homs, Daraa, Marmarita en Tartous ontvangen voedsel, matrassen, dekens, ventilatoren en medische zorg. En op verzoek van de Kerk zijn we, naast onze reguliere projecten, begonnen met het drukken en verspreiden van 40.000 nieuwe testamenten.

 

Een kerkleider in Damascus vertelt: ‘Dit is de tijd om ons als kerk te laten zien. We kunnen mensen helpen en ook hun vragen beantwoorden. We zien dat harten van mensen opengaan voor het Evangelie.’ Ik vind het prachtig om te zien dat, ondanks alle ellende in Syrië, de Kerk toch de kracht krijgt om te getuigen. Wat doet u als u vandaag in een rij moet wachten?

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen