Nieuws

18 maart 2010 door Rik Bokelman

"Ik ontmoette 's nachts de levende Christus"

Adriana Bronneberg werd als baby gedoopt in de katholieke kerk. Een "levendige ontmoeting met de liefde Gods" veranderde haar leven compleet.

"Toen ik op de basisschool zat vond ik godsdienstles heel interessant. Maar toen ik 15 was interesseerde het me allemaal niet meer zo, mede dat op de middelbare school geen godsdienstlessen meer werden gegeven. Ik begon me te verdiepen in de astrologie. Wel gingen we nog met feestdagen en af en toe op zondag naar de kerk. Ik leefde mijn leven en deed maar wat. Op 32-jarige leeftijd zat ik op het dieptepunt van mijn leven. Ik had een hele zware postnatale depressie na de geboorte van mijn eerste kind, verkeerde in een verschrikkelijke identiteitscrisis, hield me bezig met occulte dingen, new-age en wilde beroepsastroloog worden. Mijn huwelijk liep niet goed en ik voelde me op dat moment als een dood kasplantje. Complete chaos was het. Ik had totaal geen houvast meer. In die tijd keek ik wel naar de EO – nu zo'n 16 jaar geleden – en las ik een christelijk boek van Bruce Thompson."

Levende Christus
"Te midden van die complete chaos ontmoette ik 's nachts de levende Christus. Het was een beleving welke mijn hele leven totaal op de kop zette. Het ging als volgt:
Ik liep alleen door een landschap. Het was een normaal groen landschap maar onmiddellijk daarna in een flits liep ik door een donkergrijs bijna zwart landschap. Het was er doods en overal zweefden nevelslierten die op geesten leken. Het was er ijskoud en akelig en de paar bomen die er stonden waren slechts zo groot als struiken. Heel kaal, geen een blaadje, ze bestonden maar uit een paar takjes. Alles was verkoold; het leek wel of het gebrand had. Het pad waarover ik liep was heel kronkelig. Ik was in mijn “droom” een klein kind, een kleuter. Plots draaide ik me om en rende terug het pad op vanwaar ik gekomen was. Ik begon steeds harder te lopen. Opeens stond ik weer in het gewone groene landschap. Ik was trouwens weer volwassen."

"Ik liep een stukje en plotsklaps stond daar Jezus. Ik bleef staan en Hij kwam naar mij toe. Hij keek me aan, zei echter niks en stak zijn handen naar mij uit. Toen spraken Zijn ogen: kom met Me mee. Ik pakte Zijn handen en samen gingen we op pad. Jezus straalde een en al Liefde, Geborgenheid, Vertrouwen, Begrip, Warmte, Rust uit. Ik kan het niet goed uitleggen, een Begrijpen ging van Hem uit, een Totaal Begrijpen alsof Hij me altijd al gekend had, het was alsof Hij alles al van me wist, ik hoefde niks uit te leggen van mijn leven, en Hij verweet mij ook niks. Dit alles wist ik automatisch toen ik naast hem liep."

"Jezus liep aan mijn rechterkant," vertelt Adriana. "We liepen verder en verder. Het landschap werd steeds mooier en groener, vruchtbare grond waar alles op groeide, de mooiste vogels in de lucht, dieren van alle soorten bij elkaar wat normaal niet kan zonder dat ze elkaar opvreten; prachtige bomen en struiken en in de verte een prachtige waterval. Het leek wel het paradijs. We kwamen langs een picknicktafel met twee picknickbanken. Daar zaten een vrouw en een klein meisje op. Opeens zat ik tussen hen in maar tegelijkertijd liep ik ook met Jezus verder. Heel raar. De vrouw en het kind zeiden tegen me: 'ga niet met hem mee.' En dat een paar keer."

"Jezus liep gewoon met me verder en keek nog niet eens om naar hen. Hij was zeer vastbesloten. Ik liep met Jezus verder. Opeens waren de vrouw en het kind verdwenen. We liepen maar door," aldus Adriana.

"Vervolgens kwamen we bij een grote tempel aan met grote gouden poorten. De poorten stonden op een kier en ik keek erdoor. Ik zag het mooiste witste stralendste Licht dat je je maar voor kunt stellen. Het was eigenlijk te fel om erin te kijken. Ik wilde naar binnen maar Jezus hield me tegen."

"De dagen na deze ervaring begon Adriana met het lezen van de Bijbel. "Wat daarin stond raakte me heel diep en ik wist gewoon dat het waar was wat ik las. De Heilige Geest liet het me zien. Direct heb ik al mijn astrologie, new-age en occulte boeken letterlijk in de kachel gegooid en verbrand. Wanneer je de Bijbel leest dan wordt je je bewust van wie je bent, als je tenminste met je hart leest. Ook probeerde ik gewoon uit wat er stond, ook al ging dat compleet tegen mijn gevoel in. En het werkte! De mens is de weg van God kwijtgeraakt. Jezus zegt in de Bijbel: 'Ik kom voor de zieke mens, niet de gezonde.' En ziek dat ik was! Ik ontdekte dat de Liefde van God, de waarheid van de Bijbel datgene was waar ik eigenlijk ten diepste naar op zoek was geweest al die tijd."

Ervaring delen
Na haar droom was Adriana nog altijd lid van een moderne parochie en wilde ze met iemand haar ervaring delen. Compleet eenzaam voelde ze zich omdat de priester niet begreep wat er was gebeurd. Ze verliet de parochie omdat ze niet gevoed werd in haar christelijk geloof en ze vond in die drie eenzame jaren die volgden haar weg naar de zusters in een klooster. In de tussentijd ging ze naar andere parochies naar de kerk. In het klooster werd een lezing gegeven over St. Jan van het Kruis. "De pater die de lezing gaf was een professor in de mystieke theologie. Adriana voelde tijdens de lezing dat ze die pater haar ervaring zou kunnen vertellen, en dat deed ze:  'Hoe heb je dat overleefd?' vroeg hij mij. 'God heeft je nl. in de kraag gevat en je een flits van de eeuwigheid laten zien en vervolgens teruggezet op de aarde.' Het verder moeten op de aarde is het zwaarste waar een mens doorheen moet na een totale Godservaring van Liefde, al duurt die ervaring op zich maar een paar luttele seconden. En zo was het ook. Ik heb er jaren een gevoel aan overgehouden alsof ik hier op aarde in ballingschap leefde."

Vanuit de WW is ze een christelijke boekhandel in Sittard begonnen. Ze mocht van het UWV echter geen stichting of vereniging worden. "Toen ik op de opleiding zat, zei men: als je in de WW zit krijg je nooit een lening. Ik dacht alleen maar: God heeft het laatste woord. Al binnen 2 weken na het indienen van mijn ondernemingsplan kreeg ik bericht van de bank dat de lening rond was. Inmiddels bestaat de winkel 2 jaar. We verkopen boeken voor iedere kerk, gemeente en denominatie. Jezus kent nl. geen kerkmuren. Kerkmuren zijn verzinsels van ons mensen. Ik kan alleen nog maar voor het Evangelie gaan."

"Ik word zo verdrietig als ik besef dat mensen de liefde van Christus niet kennen, want ja, Hij bestaat echt en Zijn Liefde is onvoorwaardelijk en totaal! Die ervaring was werkelijker dan dit leven. Jezus zelf spreekt ook over de hel. Waarom zou die er dus niet zijn? De mens denkt vaak niet bewust zelf na, maar loopt mee met de rest. Net zoals ik vroeger: ik deed ook maar wat. De Bijbel leert juist dat we onze eigen verantwoording hebben. Daarom kan de kerk het geloof ook niet door de strot duwen. Ik zeg altijd: de kerkdienst  is de eredienst aan God. God loven en danken, omdat Hij goed is. Daarnaast heb je je eigen geloofsleven. Wat doe je daarmee? Als je echt met het christelijk geloof bezig bent en in de praktijk toepast wordt het heel waardevol. Wij mogen andere mensen over Christus vertellen, al kan je Jezus niemand opdringen. Mensen moeten zelf komen. En dat gebeurt ook; mensen komen met hun geloofsvragen naar de winkel, we zijn nl. heel laagdrempelig. Ook wordt wel eens om gebed gevraagd. En dat doen we uiteraard ook."

Maria
Adriana bezoekt nog altijd de katholieke kerk. "Naar de kerk gaan komt van binnen uit. Mijn hart zegt dan: ik wil daar naar toe. Het is 'samen vieren'. Het is iets heerlijks. Het maakt trouwens niet uit of er een priester saai staat te preken, daar gaat het niet om. Het gaat erom dat je De Heer mag ontmoeten. In de KKK (Katechismus van de katholieke kerk) staat duidelijk dat het om Jezus gaat. Niet om Maria. Ik kan wel begrijpen dat mensen tot Maria bidden wanneer ze misbruikt zijn door een man en dus daarom niet tot Jezus kunnen bidden. Zelf heb ik nooit geknield voor een Mariabeeld. Maar wanneer iemand dat doet, kent God de beweegredenen van het hart. Hij alleen oordeelt. Katholieken is nooit geleerd om de bijbel te lezen, alhoewel we in de winkel merken dat steeds meer katholieken een bijbel kopen en deze ook daadwerkelijk lezen. Maar terugkomend op Maria; we mogen geen Maria aanbidden of engelen. Alleen God. Maria is wel mijn grote voorbeeld als het gaat om Gods Wil doen. Zij was nl. de eerste die zei: 'Uw Wil geschiedde'. Het is makkelijk om dit te zeggen, maar o zo moeilijk om Gods Wil ook echt uit te voeren."

Adriana wil met haar winkel in Sittard veel mensen bereiken. "Ik hoop dat mensen Christus gaan ontdekken, de liefde van God. Daarin mag je groeien. Hij geneest ook. Maar dat kan pijn doen. De onderhuidse oude etter moet eerst uit de wond. En dan de zalving van Gods Liefde erover heen. Heerlijk!"

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher