Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Nieuws

09 maart 2010 door Redactie

Een Bijbelse visie op Israël… so what?

Veel jongeren vragen ons regelmatig waarom een Bijbelse visie op Israël eigenlijk zo belangrijk is. We zetten vijf belangrijke punten voor je op een rij. Maar natuurlijk zijn er veel meer!

1. Gods liefde voor Israël
Gods liefde voor Israël zie je door de hele Bijbel heen terugkomen. Uit alle volken heeft God Zijn keus op dit volk laten vallen. Niet omdat de Israëlieten zo gehoorzaam waren of omdat ze zo groot en sterk waren (verg. Deut. 7:6), maar gewoon omdat God hen liefhad en liefheeft. Voor Zijn liefde geeft Hij geen verklaring, want God is liefde (Joh. 4:16). Hoezeer God Zich met Israël verbonden heeft, blijkt wel uit de verschillende samengestelde namen die we van Hem in de Bijbel tegenkomen, zoals de God van Israël, de Formeerder van Israël, de Verlosser van Israël, de Herder van Israël, de Rotsteen van Israël, de Hoop van Israël, de Koning van Israël, enz. Hij noemt hen zelfs ‘Zijn oogappel’ (Deut. 32:10, Zach. 2:8).
Net als jij en ik, is het volk lang niet altijd aan God gehoorzaam geweest, met alle gevolgen van dien. Onvermoeibaar stuurt de Heere hen richters en daarna profeten om hen terug te brengen. Door hun hardnekkigheid komen zij uiteindelijk in ballingschappen terecht. Maar ook daar blijft Gods zoekende liefde hen achtervolgen.

Door de profeet Jeremia stuurde G-d de ballingen in Babel een prachtige brief om hen te troosten en te bemoedigen (Jer. 29). Na alle profeten stuurt God uiteindelijk Zijn eigen Zoon om de breuk met Zijn volk te herstellen. Als je het Nieuwe Testament nauwkeurig leest, valt je op dat de Heere Jezus ook dan Zich voortdurend tot hen richt. Denk maar aan Zijn woorden in Mattheus 15:24: "Ik ben slechts gezonden tot de verloren schapen van het huis Israëls". Bij hun uitzending krijgen Zijn discipelen de instructie mee: "Wijkt niet af op een weg naar heidenen, gaat geen stad van Samaritanen binnen; begeeft u liever tot de verloren schapen van het huis Israëls"(Matt. 10:5,6).

De Joden mogen Hem als volk dan niet hebben aangenomen, door Zijn dood en opstanding heeft de Heere Jezus wel degelijk de weg gebaand waarlangs ze vroeger of later alsnog tot Hem kunnen komen. Israëls ongeloof heeft namelijk geen definitieve streep door Gods plannen gehaald. Het is en blijft Zijn volk, zo blijkt o.a. uit de woorden van Paulus: "Ik vraag dan: God heeft Zijn volk toch niet verstoten? Volstrekt niet! Ik ben immers zelf een Israëliet, uit het nageslacht van Abraham, van de stam Benjamin. God heeft Zijn volk niet verstoten, dat Hij tevoren gekend heeft (Rom. 11:1). En ter bevestiging dat God doet wat Hij belooft, schrijft hij in hetzelfde hoofdstuk dat "de Verlosser uit Sion zal komen en de goddeloosheden van Jakob zal afwenden".

Volgens de profeten zal er nog een zware tijd voor Israël aanbreken, maar volgens diezelfde profeten zal dan ook de komst van de Messias plaatsvinden. Dan zal Hij de draad met Israël als volk weer oppakken en hen uit alle hoeken van de aarde naar het beloofde land terugbrengen.

Als God Israël zo liefheeft en als ook nog eens ruwweg driekwart van de Bijbel over hen gaat, dan kan het toch niet anders dan dat ook wij ons in Zijn plan met Israël willen verdiepen?

2. Israël als voorbeeld
God wil ons met de geschiedenis van Israël tegelijk belangrijke geestelijke lessen leren. De Bijbel zegt dat "deze gebeurtenissen ons ten voorbeeld zijn geschied, opdat wij geen lust tot het kwade zouden hebben..." (1 Kor. 10:6). Daarvoor is het belangrijk dat je je niet alleen in het Nieuwe maar ook in het Oude Testament verdiept. Want daar vind je al die verhalen, waarin zulke rijke lessen liggen opgesloten.

3. Moeilijke Bijbelteksten vallen op hun plaats
Als je de plaats van het volk Israël en de plaats van de Gemeente, bestaande uit Joden en heidenen, in de Bijbel gaat onderscheiden, zul je veel moeilijke teksten beter gaan begrijpen.
We noemen enkele voorbeelden:
- Waarom zegt de Heere Jezus in Matttheüs 10 tot Zijn discipelen dat ze alleen naar de verloren schapen van het huis Israëls moeten gaan? Is de Heere Jezus dan niet voor alle mensen gekomen?
- Waarom vragen de discipelen vlak voor Zijn hemelvaart of de Heere Jezus in deze tijd het Koninkrijk voor Israël zou herstellen? (Hand. 1:6). Hadden ze de Heere echt niet goed begrepen? Hij ging toch naar de hemel om daar voor hen een plaats te bereiden? (Joh. 14:2);
- Hoe kan de Heere Jezus Zijn discipelen leren te bidden: "vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren," terwijl Efeze 4:32 leert: ‘elkaar te vergeven, zoals God in Christus ons (reeds) vergeving gegeven heeft’?
- Hoe kan David bidden: "O God! dat Gij de goddeloze ombracht!" (Ps. 139:19), terwijl Petrus schrijft dat God niet wil dat sommigen verloren gaan, doch dat allen tot bekering komen (2 Pet. 3:9).

Het zijn zo maar enkele van de vele voorbeelden waar je simpelweg een goede Bijbelse visie op Israël voor nodig hebt om te begrijpen dat deze teksten helemaal niet met elkaar in strijd zijn!

4. Het belang van Israëls profetieën
God maakt ons door het profetisch Woord heel veel bekend over de toekomst van Israël en de andere volken. Het is zo uniek dat, na eeuwen van ballingschap en verstrooiing, sinds 1948 de staat Israël weer haar plaats onder de volken heeft ingenomen. Hiermee zijn veel profetieën tot leven gekomen. Ook de huidige spanningen in het Midden-Oosten, het toenemende antisemitisme, de eenwording van Europa, enz. zijn allemaal signalen van de eindtijd die door de profeten voorzegd zijn.
Gelukkig hebben wij dat profetisch Woord, waarbij Petrus ons oproept: "en gij doet wel, dat gij daarop acht hebt, als op een licht, schijnende in een duistere plaats…" (2 Petr. 1:19).

5. Onze Redder is Joods
Het Johannesevangelie wordt veel gebruikt bij evangelisatiewerk. Het is ook het meest gelezen evangelie. Toch staan weinig christenen stil bij de tekst: "Gijlieden aanbidt, wat gij niet weet; wij aanbidden, wat wij weten; want de zaligheid is uit de Joden". Jouw en mijn Redder komt voort uit het Joodse volk. De Heere Jezus is Joods! Een veel gehoorde uitspraak als ‘Ik heb niks met het Joodse volk’ is snel gedaan. Maar let wel, het is en blijft het volk
- dat God heeft uitverkoren en liefheeft;
- dat in de toekomst nog een belangrijke rol zal spelen;
- dat met grote zorgvuldigheid voor de overlevering van jouw en mijn Bijbel heeft zorg- gedragen.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen